Την προσεχή Κυριακή 22 Μαΐου 2011 όλοι καλούμαστε να προσέλθουμε στις κάλπες για να εκλέξουμε τη νέα Βουλή της χώρας μας. Αυτές οι εκλογές είναι ίσως οι πιο κρίσιμες από την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, επειδή δεδομένης και της κρίσιμης φάσης που διέρχεται το εθνικό μας θέμα, θα καθορίσουν οριστικά το μέλλον της πατρίδας μας.

Η ψήφος είναι  το ιερότερο δικαίωμα κάθε πολίτη και η χρήση της αποτελεί το μέσο δια του οποίου εξασφαλίζεται η ομαλή λειτουργία της δημοκρατίας σε κάθε χώρα. Το δικαίωμα του εκλέγειν για την απόκτηση του οποίου δόθηκαν σκληροί αγώνες και χύθηκε πολύ αίμα στην ιστορία της ανθρωπότητας, πρέπει να ασκείται ελεύθερα και συνειδητά, γιατί συμβάλλει στην εμπέδωση και ομαλή λειτουργία την δημοκρατικών θεσμών σε κάθε ευνομούμενη πολιτεία. Η αποχή δεν αποτελεί υπεύθυνη πράξη και δεν συμβάλλει στην ομαλή λειτουργία ενός δημοκρατικού πολιτεύματος.

Ως υποψήφιος βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κόμματος θα ήθελα να αναφερθώ στις βασικές αρχές και θέσεις του κόμματος μας όσον αφορά τη λύση του κυπριακού προβλήματος, που αποτελεί το σοβαρότερο πρόβλημα της χώρας μας και το οποίο σήμερα κατά γενική ομολογία διέρχεται την κρισιμότερη φάση του. Αποδείχθηκε ότι οι συνομιλίες που για χρόνια διεξάγονταν μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και του εκάστοτε εκπροσώπου της Τ/Κ κοινότητας για πολλά τώρα χρόνια δεν απέδωσαν το αναμενόμενο αποτέλεσμα. Την ίδια δυστυχώς τύχη, κρίνοντας από τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα, φαίνεται ότι θα έχουν και οι συνομιλίες που διεξάγονται μεταξύ του Προέδρου Δημήτρη Χριστόφια και του Τουρκοκύπριου ηγέτη Ντερβίς Έρογλου.

Οι λόγοι που δεν μπορούν οι συνομιλίες αυτές να καταλήξουν σε ένα αίσιο τέλος είναι πολλοί και διάφοροι. Οι σημαντικότεροι από αυτούς είναι καταρχήν η βάση επί της οποίας διεξάγονται οι συνομιλίες δεν μπορεί να οδηγήσει σε δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική λύση καθότι η βάση της δήθεν δικοινοτικής, διζωνικής ομοσπονδίας πάνω στην οποία διεξάγονται οι συνομιλίες δεν ερμηνεύονται και από τις δύο πλευρές, δηλαδή τους δύο συνομιλητές κατά τον ίδιο τρόπο. Ο καθένας δίνει σ? αυτή διαφορετικό περιεχόμενο. Κατά δεύτερο, επίσης πολύ σοβαρό λόγο, η τουρκοκυπριακή πλευρά δεν αποδέχεται την αποχώρηση όλων των τουρκικών στρατευμάτων της εισβολής και κατοχής, την αποχώρηση των εποίκων, την επιστροφή όλων των προσφύγων στα σπίτια και τις περιουσίες τους, την πλήρη εφαρμογή των τεσσάρων βασικών ελευθεριών, τον σεβασμό και την περιφρούρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την κατάργηση των ξένων εγγυήσεων και πολλών άλλων βασικών αρχών και προϋποθέσεων.

Είναι ηλίου φαεινότερον ότι η Τουρκία, κάτω από τις αυστηρές εντολές και την αποκλειστική καθοδήγηση της οποίας ενεργεί ο εκάστοτε εκπρόσωπος της τουρκοκυπριακής κοινότητας στις διακοινοτικές συνομιλίες, έχει μοναδικό στόχο της τη δημιουργία ενός αμιγούς τουρκικού κράτους στο βόρειο κατεχόμενο μέρος της Κύπρου και να εξασφαλίσει την επικυριαρχία και τον έλεγχο πάνω στο υπόλοιπο μέρος της Κύπρου, στο νότο, το οποίο θα αποτελεί το άλλο συνιστών κράτος της χαλαρής διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Μια τέτοια λύση όχι μόνο δεν θα αποτελεί βιώσιμη λύση, δεν θα επιτρέψει ποτέ την επιστροφή των Ε/Κ προσφύγων στα σπίτια και τις περιουσίες τους, αλλά θα εισάγει και θα επισημοποιεί τον φυλετικό διαχωρισμό και σιγά-σιγά θα οδηγήσει στην οριστική διχοτόμηση και την τελειωτική τουρκοποίηση της πατρίδας μας.

Το Ευρωπαϊκό Κόμμα (ΕΥΡΩΚΟ) απορρίπτει κάθετα αυτή τη μορφή λύσης, την οποία θεωρεί καταστροφική και εθνικά απαράδεκτη. Αντί αυτής προτείνει την Ευρωπαϊκή Λύση, που βασίζεται στις αρχές του Ευρωπαϊκού κεκτημένου. Με βάση το Ευρωπαϊκό κεκτημένο κάθε Κύπριος πολίτης (Ελληνοκύπριος, Τουρκοκύπριος, Μαρωνίτης, Λατίνος και Αρμένιος) θα μπορεί να διακινείται, να κατοικεί, να εργάζεται και να αποκτά περιουσία σε όλη την επικράτεια της Κύπρου, να απολαμβάνει όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα που έχει ο κάθε Ευρωπαίος πολίτης σε οποιαδήποτε χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Απαραίτητη προϋπόθεση για την εφαρμογή της Ευρωπαϊκής λύσης είναι η επανατοποθέτηση του κυπριακού προβλήματος εισβολής και κατοχής, η απόσυρση των απαράδεκτων προτάσεων της εκ περιτροπής προεδρίας, της σταθμισμένης ψήφου και της παραμονής 50,000 εποίκων στο νησί μας και η αναζήτηση λύσης βιώσιμης και λειτουργικής βάσει του Ευρωπαϊκού κεκτημένου που ισχύει σε όλες τις χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην εξεύρεση και διαμόρφωση των διατάξεων μιας τέτοιας λύσης θα πρέπει να έχει ενεργό συμμετοχή και ουσιαστικό ρόλο δι? εκπροσώπου της και η Ευρωπαϊκή Ένωση, της οποίας η Κύπρος αποτελεί ισότιμο μέλος.

Αν η Τουρκία επιθυμεί πραγματικά τη λύση του Κυπριακού προβλήματος πρέπει να αποδεχθεί την Ευρωπαϊκή λύση που περιγράψαμε, δηλαδή το Ευρωπαϊκό κεκτημένο που ισχύει σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Είναι απαράδεκτο μια χώρα, στην προκειμένη περίπτωση η Τουρκία, να ζητά επίμονα να γίνει μέλος της ΕΕ και να μη δέχεται την εφαρμογή του Ευρωπαϊκού κεκτημένου. Η στάση αυτή αποτελεί σχήμα οξύμωρο.

Για μας είναι απαράδεκτη οποιαδήποτε λύση που θα οδηγεί στην  τουρκοποίηση των κατεχομένων εδαφών μας και θα ξεριζώνει τον Ελληνισμό από αυτές τις περιοχές. Πρέπει και μπορούμε να διεκδικήσουμε με δύναμη, πείσμα, τόλμη και αποφασιστικότητα μια πολιτική λύση που θα είναι βιώσιμη και θα εξασφαλίζει την ειρηνική συμβίωση και ευημερία όλων των Κυπρίων, ανεξάρτητα εθνικής προέλευσης, στη γη των πατέρων τους.

Μιχαήλ Σταματάρης

Δικηγόρος

Υποψήφιος Βουλευτής Λευκωσίας

ΕΥΡΩΚΟ

Το «έν», όπως και το «ον», πολλαχώς λέγεται. Κι είδε ο Αριστοτέλης μέγιστον έργο του φιλοσόφου να είναι το να διαφορίσει τις σημασίες, για να θεραπεύσει από τα παράδοξα, τις απορίες (δηλαδή αδιέξοδα του νου) και, κυρίως, τις απάτες των σοφιστών. Πώς νοείται, και πόσον έγκυρη είναι η έννοια του «ενός» που επαγγέλλεται η ομοσπονδία, που συζητούν κι έχουν συνομολογήσει (έστω... ανομολόγητα) οι ηγέτες μας;

Είναι, αυτό, το εν της «μίας» κυριαρχίας; Αλλά, για πρώτη φορά από της συστάσεως της ενιαίας κυπριακής δημοκρατίας, η κυριαρχία αυτή μερίζεται, διαμοιράζεται. Κι οι Τουρκοκύπριοι γίνονται συνέταιροι, όχι στην διακυβέρνηση μόνον, όπως το 1960 (όσον καταστροφικά), αλλά και στην ίδια την κυριαρχία του κράτους, του οποίου καθίστανται, όπως και οι δικοί τους... κυρίαρχοι ιδιοκτήτες και συνιδιοκτήτες, και συγκυρίαρχοι του κράτους μας. Φρούδα, και σόφισμα για νηπίους, η «ενότης» της «μίας» κυριαρχίας.

Εξ άλλου, μοιρασμένη κυριαρχία, σημαίνει ξένη επικυριαρχία. Κι αυτό, η ομοσπονδία δηλαδή, παραπέμπει στην ίδια την ιστορία του Κυπριακού και την υποθηκευμένη ανεξαρτησία που μας επιφυλάχθηκε. Η απειλή του Χόπκινσον («δεν θα υπάρξει ποτέ πραγματική ανεξαρτησία στην Κύπρο»), να συνιστά αδήριτη κατάρα, που δεν μετακινήθηκε ποτέ από τους σχεδιασμούς των επικυριάρχων και... τοποτηρητών. H διζωνική συνιστά, έτσι, την δι? αυτοκτονίας «κρατοκτονία» της Κύπρου. Έτσι, όχι μόνον έν κράτος δεν θα είμεθα, ούτε καν κράτος, με την έννοια της κυριαρχίας κι ανεξαρτησίας που αναγνωρίζει η διεθνης νομοθεσία στα κράτη.

Να πρόκειται για το έν της μίας διεθνούς εκπροσώπησης; Μα, σημαντικό στοιχείο στην ομοσπονδία που συζητάται είναι η δυνατότητα αυτόνομης εκπροσώπησης των «υπο-ενοτήτων», sub-units, της ομοσπονδίας. Και μάλιστα, με υπόλογη, στις συμφωνίες που θα συνάπτουν, την ίδια την κεντρική κυβέρνηση, όπως με τους άσωτους υιούς που βαραίνουν το πατρικό σπίτι με τα χαρτοπαικτικά τους χρέη. Ήδη, μας ζητούν, και το δίδουν χαρούμενα ο ηγέτες μας, αναγνώριση, από την ομόσπονδη Κύπρο, των διεθνών συμφωνιών που έχουν, οι «σύνοικοι», συνάψει εν παρανομία.

Το έν , ίσως, της ιθαγένειας; Μα, βασικό πρόβλημα των ομοσπόνδων κρατών, είναι αυτή ακριβώς η σύγχυση της ιθαγένειας. Αν δηλαδή, τα μέλη των συνιστώντων κρατών ή κρατιδίων ή ενοτήτων, θα οφείλουν προσήλωση, ως υπήκοοι στο κρατίδιο τους ή στην κεντρική κυβέρνηση, αν θα είναι άμεσα πολίτες της Δημοκρατίας ή μέσω της φυλετικής τους ταυτότητας. Κι αν η Δημοκρατία θα απευθύνεται άμεσα σε αυτούς, ως πολίτες της, ή μέσω των κρατιδίων. Αποικοδομητική ασάφεια κι εδώ, στο τόσο βασικό, και συστατικό της δημοκρατίας, θέμα.

Μήτε προσφέρεται για τον τίτλο του ενός, και η ενότης της ιστορικής συνέχειας της δημοκρατίας. Πρώτον, έχουν κάνει το παν, και τούτο διεσφάλιζε το σχέδιο Ανάν, θυμάσθαι, με τις παρθενογενέσεις και τις αλλαγές της σημαίας και άλλα τερπίτια, να μην είναι μετεξέλιξη, δηλαδή ιστορική συνέχεια, δηλαδή ταυτότητα στον χρόνο, η... «νεοσύστατη» Κυπριακή Δημοκρατία. ΄Ενα νέο, διμερές και δισυπόστατο και συνιδιόκτητο (με ποιούς;) μόρφωμα, που θα είχε την ίδια ενότητα όπως το σπιτικό στο παράξενο ζευγάρι της αμερικανικής κωμωδίας. Χωρίς, όμως εκεί, το φόβητρο της κακιάς, αλυτρωτικής πενθεράς. Και καταλυτικώς φόβητρον θα παραμένει το άλυτον ερώτημα, η απειλή της κρυμμένη σημασίας. Με «επανένωση» εννοείται η επανένωσή μας με ό,τι μας λείπει, με τον κατεχόμενο βορρά, ή η επανένωσή τους, με ό,τι ακόμα μας λείπει. Μια ενότης είναι και το ενιαίον της κατοχής.

Το παράδοξον της ομοσπονδίας
΄Ισως να πρόκειται, για την ταυτότητα της «ενιαίας» δημοκρατίας. Δηλαδή, η ψευδεπίγραφη ταυτότης του Κυπριωτισμού, βάση του ομοποιητικού «nation building» πάνω στο οποίο, δήθεν, θα διασφαλισθεί η συγκολλητική ενότης του εύθραυστου «state building» της ομοσπονδίας. Η ενότης της μορφής, δηλαδή, η μορφική ενότης, που θα έλεγεν ο φιλόσοφος. Αλλά, ήδη η ομοσπονδία, ειδικά η διαιρετική, συνομοσπονδίζουσα ομο-ασπονδία, που συζητάται για την Κύπρο, διασφαλίζει την διάσταση των διεστώτων. Κάνει το παν να διαιωνίσει, βαθύνει και παγιώσει την εθνοτική διαίρεση, αλλά και διένεξη, αναδεικνύοντάς την ως συστατικό στοιχείο της πολιτειακής σύστασης της δημοκρατίας. Στην βιβλιογραφία, οι ειδήμονες της συνεταιρικής δημοκρατίας αναγνωρίζουν την διαιρετική φύση του «consociationalism», με την αγγλική ρουμπρίκα: «it solidifies vertical cleavages».

Ενωτική, λοιπόν, πόσον και πώς, η ομοσπονδία; Το θεμελιώδες ερώτημα για την ομοσπονδία είναι κατά πόσο το πολιτειακό αυτό σύστημα αποτελεί πράγματι στην πράξη τον καλύτερο τρόπο για διαχειριση εθνογλωσσικών διαφορών κι απάμβλυνση των κινδύνων ανάφλεξης εθνοτικών συγκρούσεων. Στην βιβλιογραφία, αλλά και στην διεθνή πρακτική της ομοσπονδίας αναγνωρίζεται το «παράδοξο» της ομοσπονδίας: ότι η ομοσπονδιακή διευθέτηση που αναγνωρίζει την εθνο-γλωσσική διαφορά με σκοπό την πολιτική διαχδείρισή της, είναι και αυτή που ανοίγει τον δρόμο για την τελική αποσύνθεση του κράτους.

Η ομοσπονδία είναι παραδεκτό ότι ενισχύει, βαθαίνει, διαιωνίζει και θεσμοποιεί τις διαιρέσεις που έχει σχεδιασθεί να διαχειριστεί και απαμβλύνει. Οι φερόμενες αρετές της είναι και τα χειρότερα δεινά της. Ο ίδιος ο μέγας οπαδός της ομοσπονδίας και των ομαδικών δικαιωμάτων, Will Kymlicka, σχολιάζει το πρόσωπο του Ιανού της ομοσπονδίας: «Ιδού το παράδοξο της ομοσπονδίας: ενώ παρέχει στις μειονότητες μια λειτουργική διέξοδο από την απόσχιση, την ίδια ώρα καθιστά την απόσχιση μια πιο ρεαλιστική εναλλακτική πορεία στην ομοσπονδία».
Κι η διεθνής πρακτική, και βιβλιογραφία, δείχνουν ότι ειδικά ομοσπονδίες, που βασίζονται σε ένα εδαφικά καθωρισμένο δυαδικό σύστημα, περισσότερο ενισχύουν παρά αμβλύνουν τις προοπτικές σύγκρουσης, αφού καθιστούν την σύγκρουση και την διαφιλονικία και αντιπαλότητα συστατικό και καθημερινό τρόπο του είναι του κράτους. Και καθιστούν το «αδιαίρετο» αγαθό της εδαφικής ακεραιότητας του κράτους διαιρετό και προικοδότηση της απόσχισης.
Τίτος Χριστοδούλου
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ, (ΛΕΥΚΩΣΙΑ)

??και στο καλύβι του Αγαμέμνονα, του γιου του Ατρέα, σα φτάσεις?? γράφει ο Όμηρος στη Ραψωδία β? της Ιλιάδας.  Ο γιος του Ατρέα, του Αντρέα, του Γιώργου του Ηλία.  Για αιώνες εμείς οι Έλληνες αναφερόμαστε ο ένας στον άλλο χρησιμοποιόντας το «Όνομα Πατρός». Ακόμα και στην καθομιλουμένη συχνά συναντά κανείς την ερώτηση «ποιου γιος είσαι».

Με μεγάλη μου έκπληξη πληροφορήθηκα για την,να τολμήσω τον χαρακτηρισμό,«μυστική» απόφαση του Υπουργείου Παιδείας να αφαιρεθεί από τα απολυτήρια Λυκείων, Γυμνασίων ή Δημοτικών το όνομα του πατέρα.  Για το όνομα και το γένος της μητέρας ούτε που γίνεται λόγος, αυτό έχει εδώ και καιρόαφαιρεθεί.

Ποιος ο λόγος να γίνει κάνει τέτοιο;  Σε τι αποσκοπεί αυτή η κίνηση;  Τα ερωτήματα αυτά με βρίσκουν να κάνω σενάρια συνομωτικά και υστερόβουλα που στοχεύουν σε δήθεν επαναπροσέγγιση ή την νομιμοποίηση κάποιων καταστάσεων.  Δεν θα πάω εκεί.

Μένω στο προκείμενο και σε κάτι που, «συν τοις άλλοις», θα έχει και πρακτικές δυσκολίες.  Πως θα ξεχωρίζει πλέον ο Ανδρέας Αντρέου από τον Αντρέα Αντρέου ή από τον Αντρέα Αντρέου αφου στο απολυτήριο Λυκείου τους δεν θα αναγράφεται ούτε το όνομα του πατέρα, της μητέρας ή ο τόπος καταγωγής των γονιών αυτών, αλλά ούτε και ο τόπος γεννήσεώς του ίδιου του παιδιού.  Δηλαδή έπειτα από μία η δύο γενιές κάποιος δεν θα λογιέται πια πρόσφυγας γιατί αυτή του η καταγωγή δεν θα αναγράφεται πουθενά.

Αυτή η πρακτική θα ισχύσει και στον στρατό, στην έκδοση ταυτοτήτων ή διαβατηρίων;  Το βλέπω λίγο δύσκολο να ιθοθετείται εκεί;  Έτσι ας μήν επικαλούνται «προστασία προσωπικών δεδομένων». Σημαίνει δηλαδή ότι θα έχουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά;

Καλώ όλους τους γονείς που τα παιδιά τους αποφοιτούν φέτος, να σταθούν στο ανάστημά τους και να υψώσουν τη φωνή τους.  ΜΗΝ ΔΕΧΘΕΙΤΕ ΝΑ ΠΑΡΑΛΑΒΕΤΕ ΤΑ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΑ ΑΥΤΑ.  ΑΠΑΙΤΗΣΤΕ ΝΑ ΕΚΔΟΘΟΥΝ ΣΩΣΤΑ!  ΕΧΕΤΕ ΦΩΝΗ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ!

ΕΧΟΥΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ!

Ηλίας Καμαράτος

Υποψήφιος Βουλευτής Λάρνακας

ΚΙΝΗΜΑ ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΣΤΩΝ

Αν σας  καθήλωσε η απραξία στη  πόλη μας  την Λάρνακα, η αν σας αιχμαλώτισε η αβεβαιότητα  και σας  κυρίευσε η   ανασφάλεια και τελικά νοιώθετε μοναξιά στη ίδια την πόλη μας μην μείνετε άπρακτοι . Αν νοιώθετε ανία και εγκατάλειψη στη έλλειψη οράματος και καινοτόμων και πρωτοπόρων προσεγγίσεων μην μείνετε αμέτοχοι . Αν νοιώθετε παραμελημένοι  και απογοητευμένοι στη δημιουργία  η καθυστέρηση έργων υποδομής  στη πόλη μας  την Λάρνακα   μην  υποχωρείτε  και μην ολιγωρείτε . Οπλιστείτε με θέληση για αλλαγή, απαλλαχθείτε από αναστολές και επιφυλάξεις για το νέο, δώστε γροθιά  στο κατεστημένο   και  τολμήστε   για  όλα αυτά που θα φέρουν την αναγέννηση στη Λάρνακα . 

Ας τολμήσουμε να απαλλαχθούμε από τους  πτωχευμένους έμπορες των προσδοκιών και των ελπίδων μας  στους οποίους  είχαμε επενδύσει στο παρελθόν . Ας τολμήσουμε να επενδύσουμε σε ανθρώπους όπου κανένα αξίωμα δεν θα είναι αρκετό για να νικήσει την εμπιστοσύνη μας  και κανένα αντάλλαγμα δεν θα είναι μεγαλύτερο για να εξανεμίσει τις προσδοκίες μας .
Ας επενδύσουμε σε  ελπίδες που δικαιώνονται και σε υποσχέσεις που τηρούνται !!

Ας τολμήσουμε να ορθώσουμε ανάστημα στη κάλπη   σε μια   εποχή όπου οι ανθρώπινες σχέσεις κωδικοποιούνται, σε μια  εποχή  όπου η ισχυρή βάση της εμπιστοσύνης απειλείται καθημερινά και βάναυσα  και εκείνος  ο ισχυρός δεσμός της σχέσης, της υπόσχεσης, της  δέσμευσης και της αφοσίωσης αιωρείται   κάπου αόριστα   και ο κάθε πολίτης  ψάχνει απεγνωσμένα και αγωνιωδώς  να εντοπίσει  για να κρατηθεί . Ας τολμήσουμε να δώσουμε απαντήσεις στη κάλπη και να στείλουμε μηνύματα τ οποία θα αναγκάσουν τους πολιτικούς να μας  λάβουν   στα  σοβαρά   αφού πλέον θα ξέρουν ότι η επιβίωση και το μέλλον τους θα κρίνεται στη κάλπη .

Καθώς  βιώνουμε λοιπόν  την δυναμική ανησυχίας και προβληματισμού που επιθετικά εισβάλλει στη καθημερινότητα μας και ταλαιπωρεί και καταπονεί τα σύγχρονα, υπερφορτισμένα μυαλά  μας αλλά και την επιτακτική ανάγκη για  ειλικρίνεια, αξιοκρατία , επαγγελματισμό και υπευθυνότητα   η κάλπη  είναι πλέον   ορατή, η ώρα  της πραγματικής   ψήφου   και όχι η πρόθεση είναι μπροστά   μας  και  μας θέτει προ των ευθυνών μας   καθώς   πλησιάζουν οι ημέρες της εκλογικής αναμέτρησης.Ας αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας .

Ας μην αγνοήσουμε ότι παρακμάζει ο Ελληνισμός , ας μην αγνοήσουμε τις   δηλώσεις  κάποιων   αναφορικά  για την προεδρία του τόπου.  Και πραγματικά διερωτούμε ποιους   υποψήφιους  προέδρους έχουν κατά νουν  αυτοί που κάνουν  αυτές τις δηλώσεις . Μήπως  εννοούν κάποιον ο οποίος  πολύ πιθανόν να είναι  ένας  από τους  δολοφόνους των ηρώων  μας, όπου κατά πάσα πιθανότητα αυτός ο πρόεδρος να είναι συγγενής  η φίλος  .

Ας μην αγνοήσουμε ότι παρακμάζει η παιδεία   και χάνεται  σταδιακά καθετί ελληνικό . Ας μην  ανεχτούμε την αλλαγή του δημογραφικού μας χάρτη   με την έλλειψη  και καθυστέρηση  εφαρμογής  σωστής και   ισορροπημένης   μεταναστευτικής πολιτικής . Ας  μην αγνοήσουμε ότι η οικονομία  στραγγαλίζει τα νοικοκυριά και η ανεργία αναγκάζει τους νέους επιστήμονες να παραμένουν στο εξωτερικό  την στιγμή  που η Πατρίδα μας τους  έχει   τόση    ανάγκη . 

Ας τολμήσουμε, να δώσουμε ξεκάθαρη εντολή για την Πατρίδα, την Πόλη  και Επαρχία μας την  Λάρνακα .

Η αξιοκρατία θα πρέπει ν αποτελέσει το βασικό κριτήριο των πολιτών  ώστε να κτιστεί ένα υγιές και ισορροπημένο πολιτικό σύστημα  με ανθρώπους κατάλληλους και αφοσιωμένους, με βροντερή φωνή, με   ανάστημα  και θάρρος, με γνώση και τόλμη, με πειθαρχεία και αφοσίωση στο σκοπό για να μην απορροφηθούν από την γάγγραινα του συστήματος και να περικυκλωθούν ασφυκτικά και να υποταχθούν  στο βωμό του συμφέροντος και του ανταλλάγματος . 

Το ιερό δικαίωμα της ψήφου θα πρέπει να εξασκηθεί από τους πολίτες με σύνεση , προβληματισμό και  σκέψη και  να σταλούν τα σωστά μηνύματα αυτή την φορά. Δεν πρέπει να επιβραβεύονται οι κομματικοί χώροι, οποιοδήποτε και εάν είναι αυτοί, όταν μας απογοητεύουν και όταν αλλάζουν πορεία και κατεύθυνση διαφορετική από αυτή που τους έχουμε εξουσιοδοτήσει η μας είχαν  υποσχεθεί. Εάν διαφωνούμε με τις θέσεις των κομματικών μας  χώρων στο Κυπριακό αλλά και τις θέσεις τους στα εσωτερικά θέματα, έχουμε χρέος   σαν  πολίτες, να ενημερώσουμε  και αυτή η ενημέρωση θα πρέπει να γίνει έμπρακτα  στη κάλπη   αν  δεν συμμορφώνονται. Διαφορετικά εφησυχάζουν, δεν ανησυχούν  και δεν βελτιώνονται. Και εμείς   εξακολουθούμε να είμαστε απογοητευμένοι .

Ας τολμήσουμε να   καθορίσουμε με την ψήφο μας  ένα υγιές  πολιτικό σύστημα όπου οι αποφάσεις θα είναι δημοκρατικές , χωρίς φανατισμούς και εγκλωβισμούς στα κόμματα των παππούδων και  των γιαγιάδων μας . Ας  αντικαταστήσει τον φανατισμό ο  ορθολογισμός και τα επιχειρήματα . Ας δηλώσουμε με την ψήφο μας   απεγκλωβισμό   από   τον   διπολισμό και ας ενισχύσουμε την πολυφωνία για ν αντιμετωπίσουμε με δύναμη και αντίσταση τις επικίνδυνες συμμαχίες οι οποίες περιορίζουν την Δημοκρατία .


Εμείς, όλοι μαζί ,   ας επιβεβαιώσουμε τον πατέρα του πολιτικού   ρεαλισμού τον Θουκυδίδη  ότι ο ισχυρότερος δεσμός   είναι το κοινό συμφέρον. Το κοινό συμφέρον όλων μας είναι να βάλουμε πάνω από όλα  την Πατρίδα, την πόλη και την Επαρχία μας, την Λάρνακα  μας  .

Ας  τολμήσουμε λοιπόν !!

Στέλλα Μιχαηλίδου ? Υποψήφια Βουλευτής στην Επαρχία Λάρνακα

Ας τολμήσουμε λοιπόν για την Λάρνακα που αξίζουμε και για την Κύπρο που δικαιούμαστε! ! Ας τολμήσουμε για ελπίδες που δικαιώνονται και για υποσχέσεις που τηρούνται !!

Η Λάρνακα μας χρειάζεται νέα  ,  άφθαρτα  , τολμηρά πρόσωπα με πρωτοπόρα , δημιουργικά και καινοτόμα μυαλά που να έχουν όραμα και στόχους για την πόλη μας . Αυτό όμως δεν είναι αρκετό . Θα πρέπει  , πρωτίστως ,   να  έχουν  πρωταγωνιστικό ρόλο στη βουλή  ,  να έχουν  δυνατή φωνή  για  την Λάρνακα  και αυτός ο πρωταγωνιστικός ρόλος θα πρέπει να προβάλλει μέσα από την γνώση , την υπευθυνότητα , την ανιδιοτέλεια και την αφοσίωση .

Όλα θα πρέπει να θυσιάζονται στο βωμό της ανάπτυξης  και της προόδου της μοναδικά  όμορφης  και  εξαιρετικά πλούσιας σε πολιτισμό  Πόλης μας  .

Η Λάρνακα μας χρειάζεται ΕΡΓΑ δεν χρειάζεται ούτε μεγάλα  λόγια ούτε ονειροπόλες σκέψεις  οι οποίες να  καταλήγουν στο κενό στη  πρώτη δυσκολία  και στο πρώτο όχι    . Η Λάρνακα μας δεν χρειάζεται μόνο  καλές  προθέσεις και   καλοπροαίρετες  επιθυμίες οι οποίες να εγκαταλείπονται  στο πρώτο εμπόδιο  και στη πρώτη δυσκολία . Η Λάρνακα μας  δεν  χρειάζεται   καλά παιδιά για βουλευτές   η μια  τυχαία  η έστω  καλή γνωριμία    με ένα  υποψήφιο   βουλευτή  όπου εκεί ο απώτερος στόχος είναι μόνο το προσωπικό συμφέρον .

Η Λάρνακα μας χρειάζεται κατάλληλα άτομα  τα οποία να έχουν τις   κατάλληλες  δεξιότητες , αλλά και τις ανάλογες  αντιστάσεις για να παλέψουν μέχρι να επιτευχθεί ο στόχος τον οποίο υποσχέθηκαν στους Λαρνακείς . Η Λάρνακα μας χρειάζεται αφοσιωμένους   επαγγελματίες   βουλευτές  ,  να αφιερώνουν  ώρες ατέλειωτες   στους πολίτες της Πόλης και της Επαρχίας  , να συνεργάζονται   αποδοτικά και αποτελεσματικά  με τις αρμόδιες αρχές  και  οργανώσεις  και να αποτελούν    απειλή για όποιον  αντισταθεί  η καθυστερεί την  υλοποίηση    των  έργων και σχεδίων για την πόλη μας . Οι βουλευτές θα  πρέπει  να είναι κοντά στους πολίτες, να ζουν και να κυκλοφορούν στη πόλη και στη Επαρχία, να  μαθαίνουν και να  μοιράζονται  τα προβλήματα και τις ανησυχίες τους   με απώτερο στόχο  την επίλυση η την απάμβλυνση τους . Οι βουλευτές  δεν πρέπει να είναι κουμπομένοι στα κουστούμια και στις γραβάτες τους ,  αλλά ούτε να περιορίζεται η δραστηριότητα τους  στις κοινωνικές  επισκέψεις, γάμοι , κηδείες , πανηγυρικοί εορτασμοί  κ.τ .λ  . Αυτό  θα πρέπει να είναι  η ελάχιστη  προσπάθεια τους  ως ένδειξη εκτίμησης και αγάπης  και όχι  το αντάλλαγμα και η   εξαργύρωση μιας ψήφου .

Ας τολμήσουμε λοιπόν σαν Λαρνακείς  να  αξιολογήσουμε  οριζόντια  τους υποψηφίους .  Ας τολμήσουμε  σαν Λαρνακείς  να πάρουμε την τύχη μας  στα δικά μας   χέρια  και ας   αφήσουμε  τις επιλογές μας να μας  οδηγήσουν  πρώτα στο  καλό της πόλης μας . Οι ίδιες επιλογές θα μας οδηγήσουν στα ίδια αποτελέσματα .Οι ίδιες επιλογές θα μας οδηγήσουν στα ίδια παράπονα   και στις  ίδιες  ανυπόφορα κουραστικές γκρίνιες .  Οι ίδιες  επιλογές θα μας οδηγήσουν  στα ίδια λάθη  για τα οποία πλέον   θα είμαστε εμείς πρώτα  υπεύθυνοι   και κανένας  άλλος . Πλέον, δεν θα μας  παραμελούν   αλλά εμείς οι Λαρνακείς από μονοί μας  θα έχουμε παραμελήσει τους  ευατούς μας  .
Η οριζόντια αξιολόγηση των υποψηφίων βουλευτών   ας  γίνει  μακριά   από τον καταστροφικό τυφώνα --κόμμα --  τ οποίο  πιθανόν να νοιώθουμε ότι θα μας κατασπαράξει η ότι θα μας ενοχοποιήσει   γιατί   , έστω μια φορά, έχουμε κρίνει αντικειμενικά και όχι υποκειμενικά η γιατί  έστω μια φορά  η συνείδηση μας  επιτακτικά μας  αναγκάζει ν  απελευθερωθούμε και να δώσουμε εντολή στους κατάλληλους με τ απαραίτητα  και κατάλληλα   προσόντα για το καλό της πόλης  μας . 

Ας  τολμήσουμε , να έχουμε τους βουλευτές που αξίζουμε και ας τολμήσουμε να δώσουμε μαθήματα  προοδευτικότητας  γνωρίζοντας ότι αυτό που  κάνουμε είναι αυτό που επιτάσσουν τα δεδομένα των καιρών για να γίνουμε   η  πόλη  πρωταγωνίστρια ,  να γίνουμε οι καλύτεροι, να είμαστε  οι πρώτοι !

Ας τολμήσουμε   λοιπόν   να είμαστε ειλικρινής και ήσυχοι  με την συνείδηση μας !!!  

Ας τολμήσουμε για την Λάρνακα που αξίζουμε και για την Κύπρο  που δικαιούμαστε !Ας  τολμήσουμε για ελπίδες που δικαιώνονται  και για υποσχέσεις που τηρούνται !

Στέλλα Μιχαηλίδου ? Υποψήφια Βουλευτής Ευρωπαϊκού Κόμματος στην Επαρχία Λάρνακα