1.  Κατ? αρχάς  ποιος είναι ο Χρίστος Χριστοφίδης; (που γεννήθηκε, πότε, σπουδές, με τι ασχολείται κλπ)

            Γεννήθηκα στην κατεχόμενη Μόρφου στις 20/06/1974, ένα ακριβώς μήνα πριν την εισβολή! ΄Εχω συμπληρώσει 9 χρόνια σπουδές με αποτέλεσμα η μητέρα μου να φωνάζει ότι αν το ήξερε θα προτιμούσε να σπουδάσω γιατρός.  Έχω πτυχίο επιστημών της Αγωγής (Δάσκαλος) και πτυχίο Πολιτικών Επιστημών από το Πανεπιστήμιο Κύπρου, μεταπτυχιακές σπουδές στην Κοινωνιολογία από το Πανεπιστήμιο του Warwick, ενώ πρόσφατα παρακολούθησα μεταπτυχιακές σπουδές στην Πολιτική και Κοινωνική Θεωρία από το Πανεπιστήμιο Κύπρου.  Μετά τις σπουδές μου επέλεξα να εργαστώ στο μηχανισμό της ΕΔΟΝ, όχι για βιοποριστικούς σκοπούς.  Με πολύ περισσότερα λεφτά θα μπορούσα να εργαστώ ως δάσκαλος ή ως διπλωμάτης ή κάτι άλλο.  Επέλεξα αυτό που με γεμίζει ως άνθρωπο και δίνει νόημα στη ζωή μου. «Πέτρα που κυλά ποτέ δε χορταριάζει» ή αν προτιμάτε «είναι ωραία η θάλασσα γιατί κινείται πάντα».  Εκτός από την πολιτική ασχολούμαι με τη λογοτεχνία (που είναι και η ειδίκευση μου στο πρώτο πτυχίο) την ποιοτική μουσική και, δυστυχώς, με την?Ομόνοια.

2.  Τι σημαίνει για σας η παρουσία σας στο ψηφοδέλτιο του ΑΚΕΛ για τις ευρωεκλογές του Ιουνίου;

            Πολύ μεγάλη τιμή.  Τιμή η οποία νομίζω αντικατοπτρίζεται και στην Οργάνωση της οποίας είμαι πρώτος μεταξύ ίσων.  Είναι αναγνώριση του ρόλου που η νέα γενιά μπορεί να διαδραματίσει.  Σημαίνει παράλληλα μεγάλη ευθύνη για να ανταποκριθούμε επαρκώς στην τεράστια ευθύνη να συμμετέχουμε στο ψηφοδέλτιο της μεγαλύτερης και ιστορικότερης παράταξης του τόπου.  Ευθύνη έναντι χιλιάδων ανθρώπων από το χώρο της Αριστεράς, της κεντροαριστεράς, του ευρύτερου δημοκρατικού χώρου, ανθρώπων ανέντακτων και προβληματισμένων οι οποίοι σήμερα προσβλέπουν στο ΑΚΕΛ-Αριστερά-Νέες Δυνάμεις ως δύναμη εκσυγχρονισμού της κοινωνίας και δύναμη διεκδίκησης στην Ευρώπη.  Ανθρώπων από τους Ενωμένους Δημοκράτες, την Έπαλξη για την Ανασυγκρότηση του Κέντρου, την πρωτοβουλία Ελευθέρων Πολιτών, την Πρωτοβουλία Σοσιαλιστών, τον πρώην πρόεδρο και διαπραγματευτή της ένταξής μας στην Ε.Ε. και τόσους άλλους που υποστηρίζουν σήμερα το ψηφοδέλτιο του ΑΚΕΛ- Αριστερά-Νέες Δυνάμεις.

3.  Ποιοι οι στόχοι σας σε περίπτωση εκλογής σας;

Στην Ευρώπη χρειαζόμαστε ανθρώπους οι οποίοι να διεκδικούν για το λαό τους και τους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς.  Ολόκληρη η Ευρώπη βρίσκεται σήμερα στη δίνη της οικονομικής κρίσης.  Αυτή η οικονομική κρίση ? η οποία μαστίζει σήμερα και την Πάφο ? δεν έπεσε από τον ουρανό.  Είναι αποτέλεσμα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών οι οποίες ακολουθούνται στην Ευρώπη τα τελευταία 20 χρόνια, των πιο ακραίων, δεξιών δηλαδή πολιτικών.  Πρέπει να είμαστε ειλικρινείς με τους πολίτες.  Αυτών των πολιτικών τις οποίες κάποιοι ήθελαν να εφαρμόσουν και στην Κύπρο.  Να θυμίσω την πολιτική ΔΗ.ΣΥ. για το αόρατο χέρι δήθεν σης ασύδοτης αγοράς που ρυθμίζει τα πάντα μόνο του; Φέτος στην Ευρώπη υπολογίζεται να προστεθούν 4,5 εκ. άνεργοι, κύρια νέοι και νέες.  Όλα αυτά μας αφορούν άμεσα.  Επηρεάζουν άμεσα τη ζωή μας.  Πρώτιστος μας στόχος πρέπει να είναι ένας άλλος, φιλολαϊκός δρόμος για την Ε.Ε.

4.  Ποιες είναι οι δυνατότητες παρέμβασης της Ε.Ε. σε ότι αφορά την επίλυση του Κυπριακού σε σχέση και με την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας;  Μπορεί να λυθεί το Κυπριακό ή ροκανίζουμε το χρόνο;

Η Κύπρος είναι ήδη εδώ και 5 χρόνια μέλος της Ε.Ε. και η Τουρκία θέλει να γίνει μέλος.  Οι Η.Π.Α. και πολλές χώρες στην Ε.Ε. θέλουν την ένταξη της Τουρκίας για δικούς τους λόγους.  Αυτό προσφέρει μια θετική συγκυρία για εμάς.  Αυτή η συγκυρία υπήρχε και το 2003-2004 αλλά δυστυχώς λανθασμένοι χειρισμοί οδήγησαν στο σχέδιο Ανάν και από εκεί στην επιδιαιτησία και τα δημοψηφίσματα.  Εννοώ ότι δεν είναι μόνο η συγκυρία, είναι και η διαχείρισή της σημαντική. Η Τουρκία δεν μπορεί να ενταχθεί στην Ε.Ε. με άλυτο το κυπριακό.  Δεν μπορεί να προχωρεί χωρίς υλοποίηση των αναγκαίων προϋποθέσεων.  Εμείς επιδιώκουμε ενεργό συμμετοχή της Ε.Ε. χωρίς να υποκαθιστά βέβαια τα Ηνωμένα ΄Εθνη.  Με την επιμονή Δημήτρη Χριστόφια διορίστηκε η επιτροπή υπό τον Μπαρόζο για να βοηθήσει σε σχέση με το κεκτημένο και τη λύση.  Εμείς τονίζουμε ότι η λύση πρέπει να σέβεται το ευρωπαϊκό κεκτημένο.  Αυτή είναι μια από τις διαφορές μας με την τουρκική πλευρά, η οποία επιδιώκει μόνιμες παρεκκλίσεις.

            Το Κυπριακό μπορεί και πρέπει να λυθεί.  Η διχοτόμηση είναι καταστροφή.  Με τη διχοτόμηση χάνουμε οριστικά τη μισή Κύπρο και υποθηκεύουμε την άλλη μισή.  Όχι όμως κλείσιμο του Κυπριακού.  Λύση η οποία να στηρίζεται σε αρχές.  ΄Ένα κράτος με μια κυριαρχία, ιθαγένεια και διεθνή προσωπικότητα.  Να επανενώνει ουσιαστικά το χώρο, το λαό, τους θεσμούς και την οικονομία.  Λύση διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες.  Αυτό είναι το όραμά μας.

5.  Γιατί ο πολίτης και ειδικά ο νέος πρέπει να στηρίξει το ψηφοδέλτιο του ΑΚΕΛ;

  Το ΑΚΕΛ είναι το κόμμα της νέας γενιάς.  Αυτό φαίνεται από τις δημοσκοπήσεις και τις πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις.  Είναι το κόμμα που στηρίζει τα δίκαια των νέων.  Θα πω ένα μόνο παράδειγμα: η βασική προεκλογική δέσμευση του Δημήτρη Χριστόφια προς τους νέους και τις νέες μας ήταν ότι δε θα επεκταθούν τα όρια αφυπηρέτησης.  Το είπε και το? κανε.  Αν περνούσε η θέση του Συναγερμού για επέκταση των ορίων αφυπηρέτησης, εν μέσω οικονομικής κρίσης, η ανεργία σαν σίφουνας θα ισοπέδωνε τους περισσότερους νέους και όχι μόνο.

            Σε αυτές τις ευρωεκλογές ψηφίζουμε για την Ευρώπη, ψηφίζουμε και για την Κύπρο.  Στην Ευρώπη θέλουμε διεκδικητές και όχι ευρωχειροκροτητές.  Ανθρώπους με άποψη και κριτικό πνεύμα για να συνδράμουν στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι θετικά.  Ψήφος στο ΑΚΕΛ σημαίνει στήριξη των ελπιδοφόρων χειρισμών του κυπριακού και στήριξη των εκσυγχρονιστικών, φιλολαϊκών πολιτικών που εφαρμόζονται σήμερα.

            Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν, ψήφος στο ΑΚΕΛ.  Η αποχή είναι έμμεση ψήφος.  Εάν οι υποστηρικτές του ΑΚΕΛ για παράδειγμα δεν πάνε να ψηφίσουν, ανεβάζουν τα ποσοστά του ΔΗ.ΣΥ. και άλλων κομμάτων.  Η ψήφος είναι ιερό δικαίωμα το οποίο πρέπει να ασκείται.

6.  Πως κρίνετε την ευρωπαϊκή πολιτική στα θέματα παιδείας, περιβάλλοντος και απασχόλησης των νέων;

Στα ζητήματα παιδείας υπάρχει μια ιδιαίτερη ευαισθησία από τα κράτη-μέλη.  Θεωρούν ότι οι πολιτικές πρέπει να είναι εθνικές.  Αυτή είναι η άμεση μου εμπειρία από τη συμμετοχή μου στις συνόδους των Υπουργών Παιδείας και νεολαίας.  Ευρωπαϊκή πολιτική υπάρχει κύρια στα ζητήματα Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.  Δυστυχώς προς μια συντηρητική, νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση.  Επιχειρείται η άμεση εξάρτηση των Πανεπιστημίων με τις επιχειρήσεις.  Αποπροσανατολίζουν από τον ευρύτερο ρόλο των Πανεπιστημίων.  Δίνεται έμφαση στην κατάρτιση και όχι στη μόρφωση. 

            Στα ζητήματα περιβάλλοντος υπάρχουν θετικές πολιτικές.  Υπάρχει ευαισθησία.  Το ερώτημα είναι κατά πόσο θα υπάρξει η τόλμη για σύγκρουση με το μεγάλο κεφάλαιο εκεί όπου θα παραστεί ανάγκη.  Σε αυτά τα ζητήματα απέδωσε η διεκδικητική μας πολιτική.  Η Κύπρος πέτυχε το δικαίωμα να καταστεί ελεύθερη χώρα από γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς ,ως απόμακρο νησί, κάτω από το ορισμένες προϋποθέσεις.  Η κυβέρνηση πέτυχε μεγαλύτερο χρόνο για να προσαρμοστεί στη μείωση των εκπομπών ρύπων κάτι το οποίο θα ωφελήσει την τσέπη του Κύπριου φορολογούμενου.  Η θέση μας στο Ευρωκοινοβούλιο ήταν η μείωση στο 30% των ρύπων στην Ε.Ε.  Αυτές είναι μάχες που η κυβέρνηση και το ΑΚΕΛ δίνουν και θα συνεχίσουμε να δίνουμε στο Ευρωκοινοβούλιο για τα περιβαλλοντικά ζητήματα.  ΄Αλλωστε είναι γνωστές οι ιδιαίτερες περιβαλλοντικές ευαισθησίες της ομάδας της Ενωμένης Αριστεράς.

            Σε σχέση με τα ζητήματα της απασχόλησης των νέων και των πολιτών στο σύνολό τους, αυτές καθορίζονται από τη φιλοσοφία της κυρίαρχης ιδεολογίας σήμερα στην Ε.Ε., του νεοφιλελευθερισμού.  Το δικαίωμα στην εργασία υποτάσσεται στην ανάγκη των επιχειρήσεων για «ανταγωνιστικότητα» και περισσότερα κέρδη μειώνοντας τα δικαιώματα των εργαζομένων.  Αυτή η προσέγγιση υπήρξε μια από τις βασικές αιτίες της οικονομικής κρίσης.  Οι κενολογίες οι οποίες εισήχθησαν όπως «απασχολισιμότητα» και το περιβόητο «flexicurity», αποτελούν επικαλύψεις για την ανεργία, την υποαπασχόληση, τη δουλειά «με το κομμάτι», τις ευέλικτες μορφές εργασίας.  Η εμμονή σε αριθμητικά και οικονομικά κριτήρια τα οποία προβλέπει το Σύμφωνο Σταθερότητας ποτέ δεν έδωσαν χώρο για εισαγωγή οποιονδήποτε κοινωνικών κριτηρίων.  Η πρόταση της Ενωμένης Αριστεράς για ένα Σύμφωνο Εργασίας με στόχο την πλήρη απασχόληση δε βρήκε ανταπόκριση από τις άλλες πολιτικές δυνάμεις.

            Η ανεργία σήμερα καλπάζει στην Ευρώπη και η νεοφιλελεύθερη δεξιά όπως και η σοσιαλδημοκρατία, οι οποίες δυστυχώς συμπορεύτηκαν τα τελευταία χρόνια σε σχέση με την οικονομική και κοινωνική πολιτική της Ε.Ε., έχουν βαρύτατες ευθύνες.