Κατέρχονται ως υποψήφιοι βουλευτές και διεκδικούν την ψήφο μας γιατί θέλουν να φέρουν την αλλαγή. Αναγνωρίζουν πως η κοινωνία που τους γέννησε είναι διαβρωμένη από την αναξιοπιστία, τη διγλωσσία και την αναξιοκρατία κι ωστόσο επιθυμούν να μπουν κι αυτοί στον στίβο της πολιτικής, προκειμένου να προτείνουν «κάτι καινούργιο». Αν και παραδέχονται πως η πολιτική είναι ο βασικός υπαίτιος για την παρακμή της εποχής, δεσμεύονται πως θα ανατρέψουν τις κατεστημένες της δομές και πως θα καταφέρουν να υπερβούν τις παλαιοκομματικές νοοτροπίες και τα έντονα πελατειακά χαρακτηριστικά που ορίζουν το πολιτικοκοινωνικό γίγνεσθαι.

Οραματίζονται ανανέωση της πολιτικής, με βαθιές τομές στο περιεχόμενο και τη λειτουργία της. Θα καταφέρουν άραγε οι ηλικιακά νέοι υποψήφιοι βουλευτές να κερδίσουν το στοίχημα της ανανέωσης σε περίπτωση που εκλεγούν, ή μήπως θα αποτελέσουν μια θλιβερή επανάληψη του ιδίου; Πόσα αποθέματα κριτικής και αυτόνομης σκέψης μπορούν πραγματικά να έχουν οι νεαροί υποψήφιοι, δεδομένης της εμπλοκής τους από μικρή ηλικία στις κομματικές φοιτητικές παρατάξεις; Σε ποιο βαθμό μπορούν τα φυντάνια των κομμάτων να αντισταθούν στο κυνήγι του βολέματος, στην παρακμή της πολιτικής και να συμβάλουν στην αναπτέρωση της ελπίδας για ένα εξανθρωπισμένο αύριο; Η «Κ» συνομίλησε με τους έξι νεαρότερους υποψήφιους βουλευτές και μεταφέρει τις θέσεις τους

Ολόκληρο το άρθρο http://www.kathimerini.com.cy/index.php?pageaction=kat&modid=1&artid=42276