Θέλουμε ένα σχολείο ανθρώπινο και όχι καταπιεστικό, το οποίο να σέβεται επί της ουσίας την παιδική ηλικία; Θέλουμε ένα σχολείο το οποίο θα προσφέρει δυνατότητες γνώσης σε όλα τα παιδιά, ανεξάρτητα από την καταγωγή τους και τις όποιες ιδιαιτερότητές τους; Θέλουμε, σε τελική ανάλυση, ένα εκπαιδευτικό σύστημα που θα λειτουργεί υπέρ του οράματος μιας δίκαιης κοινωνίας ίσων ευκαιριών για όλα τα παιδιά αυτού του τόπου;

Μόνο αν απαντήσουμε μέσα μας τα παραπάνω ερωτήματα με πλήρη συνείδηση και αλήθεια, θα είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε εάν είμαστε αλληλέγγυοι ή όχι με την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που τα τελευταία χρόνια σχεδιάζεται και εξελίσσεται στον τόπο μας. Διότι σε ό,τι αφορά την Παιδεία, την προσφορά εφοδίων στη νέα γενιά αυτού του τόπου, η έννοια της μεταρρύθμισης δεν είναι παρά η προσπάθεια συστηματικής διεκδίκησης των οραμάτων μας. Δε νοείται εκπαιδευτική μεταρρύθμιση χωρίς όραμα. Και το όραμα είναι ξεκάθαρο, συγκεκριμένο, συνειδητό. Όπως ξεκάθαρη, συγκεκριμένη, συνειδητή πρέπει να είναι η θέση μας, η τοποθέτησή μας: Είτε Παιδεία για όλα τα παιδιά αυτού του τόπου με ίσους όρους, δυνατότητες και εφόδια, είτε παιδεία διαχωρισμού και αποκλεισμών. Δεν είναι εύκολη υπόθεση να "μεταρρυθμίσουμε" το παρελθόν, να υπερβούμε χρόνιες αδικίες και ανισότητες που έχουν καταγραφεί στο υποσυνείδητο ως δεδομένες. Δεν είναι εύκολο να συνειδητοποιήσουμε ότι το όραμα μιας παιδείας ίσων ευκαιριών για όλα τα παιδιά αυτού του τόπου λειτουργεί εξ αντικειμένου υπέρ και των "δικών" μας παιδιών. Δεν είναι εύκολο να κατανοήσουμε ότι η εξόφληση της οφειλής μας για μια καλύτερη "δίκαιη κοινωνία" στις επερχόμενες γενιές είναι εφικτή εάν την συνειδητοποιήσουμε, δεν είναι (μια ακόμα) ρητορεία κενή ουσιαστικού περιεχομένου. Πράγματι, δεν είναι μια εύκολη υπόθεση η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, όπως τίποτε δεν είναι εύκολο στις προσπάθειες "μεταρρύθμισης" του παρελθόντος, στους αγώνες υπέρβασης χρόνιων αδικιών και ανισοτήτων. Πρέπει να αποκαταστήσουμε μέσα μας το "όραμα". Τη συνείδηση ότι αυτός ο κόσμος μπορεί να προοδεύσει, την πεποίθηση ότι για να προοδεύσει αυτός ο κόσμος πρέπει πρωταρχικά να αποκαταστήσει τις ίσες ευκαιρίες στη νέα γενιά του. Σε πιο απλή γλώσσα, για να πετύχει στη μακρά πορεία η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση πρέπει όλοι - γονείς, εκπαιδευτικοί, κοινωνικοί φορείς, πολιτικοί- να πιστέψουμε συνειδητά την αναγκαιότητα που υπηρετεί. Η οραματική πίστη στην δυνατότητα προοδευτικών αλλαγών, είναι η επί της ουσίας διαχωριστική γραμμή μεταξύ προοδευτικού - συντηρητικού, ανεξάρτητα κομματικών περιχαρακώσεων. Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση είναι μια ευκαιρία-στοίχημα για τον τόπο μας, για την κυπριακή κοινωνία, να αποδείξει ότι διαθέτει αποθέματα πίστης σε ό,τι συνιστά πρόοδο. Οι κοινωνίες που στην μακρά πορεία προοδεύουν είναι αυτές που πρώτα έχουν πιστέψει στην αναγκαιότητα προόδου, η κυπριακή κοινωνία καλείται να αποδείξει ότι είναι μία απ' αυτές.

ΑΝΤΡΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΡΙΑ ΣΗΔΗΚΕΚ-ΠΕΟ, ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΑΚΕΛ