Του Παρασκευά Σαμάρα

Αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι τα τελευταία χρόνια ολοένα και αυξάνεται ο αριθμός των νέων ψηφοφόρων που απέχει, συνειδητά ή από αδιαφορία, από την ψηφοφορία των εκλογών καθώς επίσης είναι χιλιάδες οι νέοι, οι οποίοι ξορκίζουν τα της πολιτικής, απογοητευμένοι από την απαξίωση των μεγαλύτερων, των εχόντων, ακόμα και των πολιτικών , για την νέα γενιά και δεν πηγαίνουν καν να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους, αντιμετωπίζοντας με επιφυλακτικότητα τις εκλογές και το κατά πόσο αξίζει να ρίξουν στην κάλπη την ψήφο τους.

Δεν τους αδικώ. Είναι βάσιμοι οι λόγοι, ειδικά όταν πολλοί από αυτούς είναι άνεργοι και δεν μπορούν να ανεχτούν την ιδέα ότι μέχρι 30 ετών, θα ψάχνουν εδώ κι εκεί για δουλειά, την ώρα που το όριο αφυπηρέτησης ανεβαίνει σταδιακά από τα 60 στα 63-65-και βάλε έτη.

Με το μέγεθος και τους αριθμούς εργαζομένων στο δημόσιο τομέα, κάθε αύξηση του ορίου αφυπηρέτησης οδηγεί και σε αύξηση της ανεργίας των νέων.

Αλλά και στον ιδιωτικό τομέα, η εργοδότηση μεγάλου αριθμού κοινοτικών ή άλλων μεταναστών, τις πλείστες φορές με χαμηλότερους, από το κανονικό, μισθούς, αφήνει την κυπριακή νεολαία εκτός εργασίας.

Οι νέοι της Κύπρου, άνθρωποι με όνειρα και όρεξη για δουλειά, με σπουδές και εξειδικεύσεις στις οποίες δαπάνησαν πολύ χρόνο και χρήμα, περιθωριοποιούνται κοινωνικά λόγω ανεργίας, μένουν στα αζήτητα, τραγικές φιγούρες μιας κοινωνίας με δυσοίωνο δημογραφικό μέλλον και με το καμπανάκι της αναζήτησης τύχης σε άλλες χώρες, να χτυπάει πια και για αυτούς!!

Η ανεργία των νέων από το Γενάρη του 2011 έχει φτάσει στο 21%, επιστρέφοντας στα ποσοστά ανεργίας της δεκαετίας του '70, όπου, λόγω εισβολής, τη διετία 1974-1975 ανερχόταν περίπου στα ίδια επίπεδα. Ένα τέτοιο ποσοστό ανεργίας, πέραν όλων των άλλων προβλημάτων ζωτικής σημασίας, αναβάλει και την ηλικία γάμου, μεταθέτοντάς την μετά την ηλικία των 30 χρόνων, πράγμα που συντελεί στη μεγέθυνση του Δημογραφικού προβλήματος, εφόσον επιφέρει επιπλέον μείωση των γεννήσεων, καθώς είναι γνωστό ότι, στις ηλικίες άνω των τριάντα ετών, η τεκνοποίηση περιορίζεται στο 1 ή, το πολύ, 2 παιδιά. Αυτό με τη σειρά του θα οδηγήσει, με ταχύτητα, το δείκτη γονιμότητας ίσως στο πιο χαμηλό επίπεδο της Ευρώπης, επιτείνοντας τη γήρανση του πληθυσμού. Συνεπώς, χωρίς γεννήσεις και νέο ανθρώπινο δυναμικό, τα ταμεία συντάξεων, μακροπρόθεσμα, θα αδειάζουν και, σε βάθος χρόνου, τα πράγματα θα χειροτερεύουν, όσο κι αν οι, περί την οικονομία, ειδήμονες καταθέτουν τρόπους αντιμετώπισης του φαινομένου αξιολογώντας τα πράγματα μόνο και στεγνά από πλευράς οικονομίας μη συνδυάζοντας και το σημαντικό σκέλος της Δημογραφίας πράγμα που αδυνατίζει τα συμπεράσματα.

Η σημερινή ανεργία των νέων θα κοστίσει πολύ ακριβά στην Κύπρο αλλά και στην επιβίωση του συνόλου του πληθυσμού μας , εκτός κι αν ληφθούν, σήμερα, άμεσα, κοινωνικοοικονομικά μέτρα, σε συνδυασμό με την επιστήμη και τα αξιώματα της Δημογραφίας. Μέτρα που, σε συσχετισμό με τις επιχειρήσεις, θα αφορούν την επαγγελματική επιμόρφωση (με γνώσεις στους τομείς της δημιουργικότητας και του εκσυγχρονισμού, ώστε να μπορούν να είναι καινοτόμοι και πρωτεργάτες στην ανάπτυξη και τις κοινωνικοοικονομικές αλλαγές) και την ενημέρωση των ανέργων για τα ευρωπαϊκά προγράμματα εργοδότησης. Πρέπει, επίσης, να δοθούν κίνητρα για ανάπτυξη σε επιχειρήσεις με χαμηλότοκα δάνεια, υπό τη δέσμευση πρόσληψης ελληνοκυπρίων ανέργων, όπως π.χ. τα προγράμματα ΚΕΠΑ καθώς και η προώθηση κινήτρων πρόσληψης σε συνδυασμό με φοροαπαλλαγές στις επιχειρήσεις.

Μέτρα που θα ευνοούν την Ανάπτυξη με τη συμμετοχή των νέων, μέτρα που θα καλλιεργούν τη συνείδηση του καθενός από εμάς, την πολιτική ηγεσία και τους εργοδότες, ώστε να μην βάζουμε το κέρδος πάνω από τη νεολαία, το μέλλον δηλαδή της πατρίδας μας. Μέτρα που θα κατατείνουν στην επένδυση και στην αύξηση του δικού μας ανθρώπινου δυναμικού.

Θα πρέπει επιτέλους να θεσμοθετηθεί, αφενός μια σύμβαση εργασίας για όλους ανεξαιρέτως τους εργοδοτούμενους, με αυστηρή επίβλεψη στην τήρηση της, και αφετέρου να απαιτηθεί από την Ε.Ε. ανώτατο αριθμητικό όριο κοινοτικών και άλλων ξένων, τέτοιο που να μην επηρεάζει αρνητικά την οικονομία, τη δημογραφία και την κουλτούρα μας. Με τους αριθμούς μεταναστών (που σήμερα συνολικά πλησιάζουν τις 200.000), η εκροή συναλλάγματος προς τις χώρες τους, θέτει σε σοβαρό κίνδυνο τη οικονομία της Κύπρου.

Εξάλλου, η υπερβολή της κυβέρνησης σε εύνοια προς τους «λαθρομετανάστες»;;; και ο παραγκωνισμός άλλων ομάδων του ελληνοκυπριακού πληθυσμού, προκάλεσε σωρείαν αρνητικών φαινομένων.

Επομένως, πρέπει να ασκηθούν πιέσεις από την Κυπριακή Κυβέρνηση για άμεση αλλαγή της νομοθεσίας των επιδομάτων των λαθρομεταναστών και μείωση τους μέχρι το χαμηλό ποσοστό που προνοεί η Ε.Ε., καθώς και ανακοπή εισόδου άλλων λαθρομεταναστών .

Προς αυτές τις κατευθύνσεις πρέπει να κινηθούμε για την επίλυση του προβλήματος της ανεργίας, συγκράτηση των νέων στην Κύπρο και δημογραφική ανανέωση μιας γηράσκουσας ελληνοκυπριακής κοινωνίας. Πρέπει να ξαναφέρουμε την ελπίδα και να πείσουμε τους νέους ότι το μέλλον του κόσμου και της χώρας ανήκει σε αυτούς και τους απογόνους τους, γι' αυτό, για την πρόληψη των χειροτέρων, οφείλουν να είναι ενεργοί πολίτες, οφείλουν να εμπλακούν στα κοινά και οφείλουν να μην επιτρέπουν σε κανέναν πολιτικό, σε καμιά πολιτική να αποφασίζουν ερήμην τους.

Ο κ. Παρασκευάς Σαμάρας είναι αριστίνδην υποψήφιος βουλευτής του ΔΗΣΥ.