Δεν τα κρύβουμε κάτω από το χαλί, ούτε παρασιωπούμε την ύπαρξη τους.

Του Αντρου Καυκαλιά*

Ως ΑΚΕΛ αναγνωρίζουμε την ύπαρξη των κοινωνικών προβλημάτων που προκαλούν οι, παραδεκτές από όλους, θεσμικές αδυναμίες του ίδιου του οικονομικού μας συστήματος και που οξύνει η οικονομική κρίση, όπως και η νέα πραγματικότητα μετά την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ενωση και την ελεύθερη μετακίνηση εργαζομένων. Αναγνωρίζουμε την επιδείνωση των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και γενικά οι χαμηλά αμειβόμενοι και η μεσαία τάξη στο τόπο μας. Και παρόλο που υποστηρίζουμε και μπορούμε να τεκμηριώσουμε ότι έχει παραχθεί από την κυβέρνηση ένα πλούσιο και πολυσχιδές έργο, δεν θα παύσουμε να προσπαθούμε για περισσότερα. Κυρίως για όσους νιώθουν και είναι περισσότερο πιεσμένοι και ευάλωτοι απέναντι στην κρίση. Γιατί ως Αριστερά αυτός είναι ο ρόλος και η ευθύνη μας.

Με την επίκληση της κρίσης σε καμιά περίπτωση δεν θέλουμε να δικαιολογηθούμε για τυχόν ελλείψεις και παραλείψεις, ούτε υψώνουμε τα χέρια μπροστά στις δυσκολίες. Αλλά μόνο έχοντας υπόψη όλα τα δεδομένα μπορεί να τεθεί το πραγματικό πλαίσιο μέσα στο οποίο προσπαθεί η κυβέρνηση να χαράξει πολιτική, να διαχειριστεί τα οικονομικά του τόπου και να υλοποιήσει το προεκλογικό της πρόγραμμα.

Είναι επίσης χρήσιμο να δούμε πως η κυβέρνηση μας πολιτεύεται σε αυτές τις συνθήκες σε αντίθεση με το πώς αντιδρούν κυβερνήσεις στις άλλες χώρες της Ευρώπης που και εκείνες, σε μεγαλύτερο βαθμό, βέβαια, βιώνουν την οικονομική κρίση. Από την Ελλάδα, την Πορτογαλία μέχρι και την Μεγάλη Βρετανία οι κυβερνώντες επιλέγουν μειώσεις μισθών, ωφελημάτων, συντάξεων, απολύσεις και επιβολή φόρων, οδηγώντας τον κόσμο στην ανασφάλεια, στην ανεργία, στην ανέχεια και στους δρόμους.

Η δική μας κυβέρνηση δεν μείωσε μισθούς και με τη στάση της υπερασπίστηκε τα δικαιώματα όλων των εργαζομένων, ακόμα και στον ιδιωτικό τομέα θέτοντας φραγμό σε τυχόν «πονηρές» σκέψεις από τους εργοδότες. Όχι μόνο δεν περίκοψε κοινωνικές παροχές και δεν επέβαλε οποιοδήποτε νέο φόρο, εκτός από όσους την υποχρέωνε η ΕΕ, αλλά αντίθετα αύξησε τα ωφελήματα και τα επιδόματα στους συνταξιούχους και στις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού.

Η δική μας Κυβέρνηση επέλεξε δηλαδή να ακολουθήσει μια άλλη πολιτική. Της περικοπής των δημόσιων δαπανών, της μείωσης της κρατικής μηχανής, του περιορισμού και κατάργησης προνομιών και παραλόγων «δικαιωμάτων» όπως οι πολλαπλές συντάξεις, της πάταξης της φοροδιαφυγής, της εξυγίανσης γενικά των δημόσιων οικονομικών. Παράλληλα στηρίζει την ανάπτυξη προωθώντας έργα του δημοσίου αλλά και επιταχύνοντας τις διαδικασίες για άλλα μεγάλα έργα με την συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα.

Σε συνθήκες κρίσης, μεταξύ άλλων, συνεχίζεται η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, επιλύθηκε το υδατικό, τίθενται οι βάσεις για δημόσιες συγκοινωνίες, υλοποιήθηκε η πολεοδομική αμνηστία και προχωρεί η μεταρρύθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ενώ δρομολογείται η συζήτηση για το συνταξιοδοτικό. Αντιμετωπίζεται το μεταναστευτικό μέσα στα σωστά ευρωπαϊκά πλαίσια χωρίς ακρότητες, θέτοντας ταυτόχρονα τάξη και μειώνοντας τον αριθμό των αιτητών ασύλου αλλά και της εισδοχής των μεταναστών χωρίς άδεια. Ολοκληρώνονται έργα που αναμένονταν χρόνια, όπως τα αιολικά πάρκα, ενώ άλλα, όπως οι μαρίνες και άλλα έργα τουριστικής ανάπτυξης βρίσκονται στο στάδιο υλοποίησης.

Η φορολόγηση του μεγάλου πλούτου που ήταν ο άλλος στόχος της κυβέρνησης σκόνταψε δυστυχώς στην άρνηση της πλειοψηφίας των υπολοίπων κομμάτων, να ψηφίσουν σχετικά νομοσχέδια για την φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης ιδιοκτησίας αλλά και της μικρής αύξησης του εταιρικού φόρου κατά 1% και μόνο για δύο χρόνια και παρά τις εκκλήσεις του συνδικαλιστικού κινήματος.

Από όλα τα προβλήματα, η ανεργία είναι το πιο σοβαρό. Ενα πρόβλημα πολύπλοκο και με ιδιαίτερα αρνητικές συνέπειες στους ανέργους και στις οικογένειες τους. Ως Αριστερά δεν συμβιβαζόμαστε με το φαινόμενο αυτό που καταρρακώνει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια αλλά και που φέρνει σε δεινή θέση τους επηρεαζόμενους και τις οικογένειες τους. Το Υπουργείο Εργασίας έχει λάβει συγκεκριμένα μέτρα που έχουν αποδώσει. Πρέπει να αναγνωρίσουμε όμως ότι το πρόβλημα επηρεάζεται από την οικονομική κρίση στην Ευρώπη που σπρώχνει πολλούς κοινοτικούς εργαζόμενους στην μετανάστευση και κατά επέκταση στην Κύπρο. Το πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται με ανεδαφικά, επικίνδυνα και καταδικαστέα ξεσπάσματα ρατσισμού. Αλλά με τις συνεχείς προσπάθειες του Υπουργείου Εργασίας και των συντεχνιών να πατάξουν την ανασφάλιστη εργασία, την καταπάτηση των συλλογικών συμβάσεων από κάποιους ασυνείδητους εργοδότες που εκμεταλλεύονται άγρια αυτούς τους ανθρώπους και οδηγεί άλλους στην ανεργία.

Το ΑΚΕΛ βρέθηκε στην εξουσία σε μια δύσκολη εποχή. Συνειδητά και από άποψη ιδεολογίας αποφύγαμε την εύκολη λύση των απολύσεων, της μείωσης μισθών και περιορισμό του κοινωνικού κράτους. Έχουν βέβαια δημιουργηθεί προβλήματα. Πρώτοι εμείς τα συναντούμε στην καθημερινότητα μας διότι είμαστε μέρος αυτού του απλού κόσμου. Κατανοούμε από πρώτο χέρι τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι άνεργοι, οι εργαζόμενοι, οι μικρομεσαίοι. Νιώθουμε όμως ότι μπορούμε να σταθούμε απέναντι τους και να ισχυριστούμε, με στοιχεία, ότι από αυτήν την κυβέρνηση πολλά έχουν γίνει, πολλά γίνονται και πολλά θα γίνουν. Με μόνο γνώμονα το καλό συμφέρον αυτού του τόπου και των ανθρώπων του.

*Δημοτικός Σύμβουλος Λεμεσού, Υποψήφιος βουλευτής ΑΚΕΛ - Αριστερά -Νέες Δυνάμεις στην εκλογική περιφέρεια Λεμεσού