| ΑΓΓΕΛΑ ΜΙΚΑΛΛΟΥ-Αμμόχωστος, η αιχμάλωτη πόλη |
| Πέμπτη, 21 Απρίλιος 2011 09:25 | |||
|
Η ζωή σταμάτησε να σφύζει στις συνοικίες σου εκείνη την αποφράδα ημέρα της 14ης Αυγούστου 1974. Τριάντα έξι χρόνια νόστου και προσμονής έχουν περάσει και παραμένεις μια πόλη φάντασμα, στοιχειωμένη από την εγκατάλειψη των κατοίκων σου και η τύχη σου διαπραγματεύεται σε διεθνείς οργανισμούς και σε ψηφίσματα που η Άγκυρα περιφρονεί. Όλα αυτά τα χρόνια η Τουρκία εξακολουθεί να αγνοεί προκλητικά τη Συμφωνία Υψηλού επιπέδου του 1979 και το ψήφισμα 550 το οποίο καταγγέλλει τις προσπάθειες εποικισμού της πόλης και ζητά την επιστροφή σου στους νόμιμους κατοίκους σου.
Τα Βαρώσια, από το 1974 βρίσκονται πίσω από τα συρματοπλέγματα του τουρκικού κατοχικού στρατού εγκαταλελειμμένα στο έλεος του χρόνου και της φθοράς, τα κτίρια ετοιμόρροπα κι επικίνδυνα, η καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς διεξάγεται ανελέητα.
Με τα πρόσφατα γεγονότα της παράνομης σύλληψης ευρωβουλευτών στην κατεχόμενη Αμμόχωστο η Τουρκία επιβεβαίωσε ότι στην Αμμόχωστο υπάρχει κατοχικός στρατός και απαγορευμένη τουρκική στρατιωτική ζώνη σε Ευρωπαϊκό έδαφος και ότι το καθεστώς των κατεχομένων λειτουργεί αυθαίρετα. Η Τουρκία δεν τηρεί τις υποχρεώσεις της βάση της Β΄ Συμφωνίας Κορυφής Κυπριανού / Ντενκτάς το 1979 και του ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το οποίο εγκρίθηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 2010. Ταυτόχρονα οι ευρωβουλευτές διαπίστωσαν το εύρος της καταστροφής και εξέφρασαν την αγανάκτηση τους για το απαράδεκτο καθεστώς ομηρίας στην οποία βρίσκεται μία Ευρωπαϊκή πόλη.
Η Αμμόχωστος πρέπει να πάψει να αποτελεί το διαπραγματευτικό της χαρτί της Τουρκίας στις προσπάθειες επίλυσης του Κυπριακού. Επιβάλλεται η εφαρμογή χάραξης μιας νέας αποτελεσματικής στρατηγικής και αντικατοχικής πολιτικής με προτεραιότητα την επιστροφή της αιχμάλωτης πόλης Αμμοχώστου στους νόμιμους κατοίκους της.
Της Αγγέλας Μίκαλλου - Υποψήφια Βουλευτής Ευρωκό για την Αμμόχωστο
|
ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ 2011 








Αμμόχωστος, πόλη χωμένη στη χρυσή άμμο, στολίδι της Μεσογείου, ποιητές τραγούδησαν το όνομα σου, Αρσινόη, Κωνσταντία, Φαμαγκούστα, Αμμόχωστος. Είχα την τύχη να σε γνωρίσω ελεύθερη, και να περπατήσω ανάμεσα στις πορτοκαλιές και τις λεμονιές σου την άνοιξη, τότε που το μεθυστικό άρωμα των λεμονανθών τους απλωνόταν κι ευωδίαζε τον αέρα, τότε που τα χελιδόνια έσχιζαν τον ουρανό με τις σπαθωτές φτερούγες τους και έκτιζαν τις φωλιές τους στις οροφές των σπιτιών σου. Πόλη θρυλική, ένδοξη, περιζήτητη για το ανοικτό φυσικό λιμάνι σου που γνώρισες διαδοχικά δόξες μεγάλες αλλά και παρακμές.