Αφιερωμένο για όσους τα έζησαν, για όσους τα θυμούνται και για όσους τα διάβασαν ή τα πληροφορήθηκαν:

1. Με το χάραμα της νεοσύστατης, δυνάμει δοτού Συντάγματος, Κυπριακής Δημοκρατίας και με τις πρώτες προεδρικές εκλογές, οι σύντροφοι του ΑΚΕΛ, κάτω από άγνωστες μέχρι σήμερα και απίθανες ΄΄αριστερές΄΄ αναλύσεις, συνέπηξαν μέτωπο με την άκρα δεξιά εναντίον της εκλογής του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ και υπέρ του Ιωάννη Κληρίδη, πατέρα του πρώην προέδρου της Δημοκρατίας και ιδρυτή του ΔΗ.ΣΥ. Γλαύκου Κληρίδη. Δεν εξήγησαν ποτέ και σε κανένα γι αυτή τους την επιλογή, που έπληττε από την πρώτη κιόλας ώρα, την ηγετική μορφή του αντιαποικιακού μας αγώνα εναντίον των Άγγλων.

2. Με την εκλογή του Προέδρου Μακαρίου και στα χρόνια που ακολούθησαν, κάτω από άλλες ΄΄αριστερές΄΄ αναλύσεις, ευκόλως όμως αναγνώσιμες αυτή την φορά, λόγω της εκκλησιαστικής προέλευσης του Μακαρίου και της αδιαμφισβήτητης και δυναμικής επιρροής του σ΄ολόκληρο το λαό, οι σύντροφοι του ΑΚΕΛ στράφηκαν προς το πρόσωπο του, κυρίως για να προστατεύσουν τα ΄΄κουκκιά΄΄ τους και να διατηρήσουν αλώβητο το κομματικό τους ταμείο.

3. Με την έκρηξη της τουρκανταρσίας του 1963-64, οι σύντροφοι του ΑΚΕΛ φρόντισαν επιμελώς να μείνουν μακριά ? όπως πάντα άλλωστε ? για να αφήσουν άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα, για να τους κατηγορήσουν εκ των υστέρων μετά από χρόνια και για τουρκοφάγους!

4. Το 1968, ευλόγησαν την εισβολή των Σοβιετικών τανκς στην τότε Τσεχοσλοβακία και την καταπάτηση κάθε ανθρώπινου δικαιώματος και ατομικής ελευθερίας των τσεχοσλοβάκων πολιτών.

5. Στα χρόνια πριν το πραξικόπημα του 1974, ενώ είχαν διαγνώσει και εγνώριζαν την επερχόμενη συνωμοσία και καταστροφή, δεν οργάνωσαν και δεν θωράκισαν την Κυπριακή Δημοκρατία, με ένα ισχυρό και δυναμικό αριστερό κίνημα, ως λαικό ανάχωμα κάθε επιβουλής, συνεχίζοντας αμέριμνοι το βιολί τους και πάλι, με το αιωνίως και απρόσφορο για τις περιστάσεις άλλοθι των εργατικών διεκδικήσεων.

6. Κατά το πραξικόπημα, είναι γνωστό ότι το ΑΚΕΛ έλαμψε δια της απουσίας του πλην ορισμένων ηρωικών Ακελιστών, οι οποίοι με δική τους πρωτοβουλία φρόντισαν να λάβουν μέρος στην αντίσταση. Είναι επίσης γνωστό, ότι την αντίσταση κατά του πραξικοπήματος οργάνωσε και διενήργησε η ΕΔΕΚ, με αρχηγό τον ηγέτη και ιδρυτή της Βάσο Λυσσαρίδη. Παρ΄όλ΄ αυτά, στα μετέπειτα χρόνια, οσάκις χρειάζεται για λόγους συσπείρωσης και πόλωσης με τη Δεξιά, ιδιαίτερα σε προεκλογικές περιόδους, το ΑΚΕΛ πρώτο και καλύτερο, ανασύρει από την ένοχη του μνήμη και εξακοντίζει άσφαιρα πλέον πυρά κατά του πραξικοπήματος και των πραξικοπηματιών.

7. Την περίοδο αμέσως μετά το πραξικόπημα και ενώ η ΕΔΕΚ μιλούσε για μεταπραξικόπημα, οι σύντροφοι του ΑΚΕΛ ανακήρυσσαν τον κατά νόσφιση εξουσίας «Πρόεδρο» της Δημοκρατίας Γλαύκο Κληρίδη, «καλό καραβοκύρη». Αξέχαστο βεβαίως παραμένει και το γεγονός ότι τον «καλό καραβοκύρη», αναδείκνυε τότε το ΑΚΕΛ  και πρόεδρο της Βουλής, υπερφαλαγγίζοντας την αριστερή επιλογή, που ήταν αυτή του Βάσου Λυσσαρίδη.

8. Το 1983, οι σύντροφοι του ΑΚΕΛ, προχωρώντας και αυτοί στον ιστορικό τους συμβιβασμό, μετά το κομμουνιστικό κόμμα τις Ιταλίας, και μέσω του μίνιμουμ προγράμματος, όπως ονομάστηκε, συνεργάστηκαν με την κεντροδεξιά της Κύπρου και ανέδειξαν ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον αείμνηστο Σπύρο Κυπριανού. Μετά την πατριωτική και γνωστή ως «πρόταξη» του Σπύρου Κυπριανού επί του εθνικού θέματος, οι σύντροφοι του ΑΚΕΛ  τη θεώρησαν ως ολίσθημα, σχημάτισαν τη γνωστή πλέον αριστεροδέξια πλειοψηφία με το ΔΗ.ΣΥ και  «κατέβασαν από το τρένο», σύμφωνα με τη ρήση τους  τον τότε Πρόεδρο. Το 1988, αγνοώντας ακόμα μια φορά τον Βάσο Λυσσαρίδη, «ανέβασαν στο τρένο» τον μέχρι τότε εκτός πολιτικής κονίστρας και εκ των πραγμάτων παραφυάδα του καπιταλισμού Γιώργο Βασιλείου, η πολιτική του οποίου στο κυπριακό και με γενική παραδοχή, ταυτιζόταν πλήρως με αυτή του Γλαύκου Κληρίδη και του ΔΗ.ΣΥ.

Αυτά τα ολίγα και κωδικοποιημένα προς το παρόν, αλλά και λόγω περιορισμού του χώρου φιλοξενίας, έτσι απλά για να μην ξεχνιόμαστε και για να μην κατηγορούν άλλους απροκάλυπτα και αβασάνιστα οι σύντροφοι του ΑΚΕΛ, όπως κάνουν ξανά αυτήν την περίοδο ως άλλοθι των δικών τους ιστορικών λαθών.