Όταν   οι   μικροί  μαθητές   μας  πετούν  ένα περιτύλιγμα σοκολάτας  ή  ένα άδειο  κουτί χυμού στην τάξη  ή  στην  αυλή   του  σχολείου, προσπαθούμε  κάποιες φορές  να  τους  ευαισθητοποιήσουμε λέγοντας τους  ?αν  ήσασταν  στο  σπίτι  σας  θα  κάνατε  τα  ίδια;?         Και  η  απάντησή  τους  συνήθως  είναι  η  ένοχη  σιωπή?Όμως στα  μικρά  παιδιά  συνήθως  υπάρχει  μεταμέλεια?Δεν μπορώ  να πω  με  σιγουριά  αν   υπάρχει  η  ίδια  μεταμέλεια  από  εμάς  τους   πιο  μεγάλους  για  τον  πλανήτη  που  κληροδοτούμε  στα  παιδιά  μας..Ένα  πλανήτη  ?..τι;

Ένα  πλανήτη  που  βρίσκεται ένα  βήμα πριν  από  την  καταστροφή.  Ένα  πλανήτη  στον  οποίο  αποθεώνεται  η  υπερκατανάλωση  και  το  κέρδος. Πόσο επίκαιρο και  διαχρονικό συνάμα  είναι το ποίημα του Γιώργου  Σεφέρη  Τελευταίος  Σταθμός. Ας  ανατρέξουμε σε  ένα  μικρό  απόσπασμα από  το  ποίημα  αυτό.

΄΄Εύκολα  τρίβεται  ο  άνθρωπος  μες  στους  πολέμους

ο  άνθρωπος  είναι  μαλακός, ένα  δεμάτι  χόρτο

χείλια  και  δάχτυλα  που  λαχταρούν  ένα  άσπρο  στήθος

μάτια  που  μισοκλείνουν στο  λαμπύρισμα  της  μέρας

Και  πόδια  που  θα  τρέχανε  στο  παραμικρό  σφύριγμα  του  κέρδους.

Ο  άνθρωπος είναι μαλακός και  διψασμένος  σαν  το  χόρτο, Άπληστος  σαν  το  χόρτο?΄΄

Τώρα θα μου πείτε πως θα  αναχαιτίσουμε  την  δύναμη  του  ενστίκτου της  αυτοσυντήρησης  που  οδηγεί  πολλές  φορές  εμάς  τους  ανθρώπους  σε  μανιώδη  καταδίωξη  του  κέρδους; Δύσκολο  ερώτημα?

Κατά  τη  γνώμη  μου  η  κατάσταση  βραχυπρόθεσμα   μπορεί  να  βελτιωθεί με τη δυναμική  της πράσινης  ανάπτυξης .Η μετατροπή  της γεωργίας  μας  σε  οργανική, η  προώθηση  της  εναλλακτικής  και  ολιστικής  ιατρικής, η  ενέργεια  από   ανανεώσιμες  πηγές, η  ανακύκλωση, τα κτίρια με μόνωση  υψηλών  προδιαγραφών και η σωστή  διαχείριση των αποβλήτων  προσφέρουν  μερικές  ανάσες   στον  καταπονημένο  πλανήτη  μας.

Όμως  μεσοπρόθεσμα  και  μακροπρόθεσμα, μπορούμε  να επενδύσουμε  στα  παιδιά μας με  το  να  διαποτίσουμε τις  πολιτικές  μας  σε  διεθνές  και  τοπικό  επίπεδο   με  την  περιβαλλοντική  εκπαίδευση. Εδώ  οι  δάσκαλοι  εμπλουτίζουν  τα παραδοσιακά  μαθήματα με οικολογικά θέματα, χρησιμοποιούν το  άμεσο  περιβάλλον  για  την  εξερεύνηση  που  θα  οδηγήσει  στη  μάθηση(μουσεία, ζωολογικοί  κήποι, πάρκα, μονοπάτια  της  φύσης),καθοδηγούν  τους  μαθητές  στα σπορ στη  φύση(ποδηλασία, ιστιοπλοΐα, κανο -καγιάκ) και γενικά ενθαρρύνουν  την  καλλιέργεια  περιβαλλοντικής συνείδησης.

Προωθούν μια  εκπαίδευση που  θα  απευθύνεται  στις ευαίσθητες  παιδικές   ψυχές  και  θα  διακτινίζεται  σε όλες  τις  εκφάνσεις  της  εκπαιδευτικής  διαδικασίας.  Και  μπροστάρηδες  αυτής  της  προσπάθειας  δεν  είναι  άλλοι  παρά  η  μεγάλη  μερίδα  των  εκπαιδευτικών , που  χάρη  στην  καθημερινή  επαφή  με  τα  παιδικά  όνειρα διατηρούν  ευαισθησίες  και  οράματα   μακριά  από  το   κυνήγι  του  πρόσκαιρου  κέρδους?.