Τις τελευταίες μέρες όλοι παρακολουθούμε τα συνταρακτικά γεγονότα τόσο στη Λιβύη όσο και στην Ιαπωνία. Εκτός από το ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο μας εγείρετε ακόμη ένα σοβαρό ζήτημα με μια ενεργειακή διάσταση που επηρεάζει άμεσα την Κυπριακή οικονομία και την προοπτική της. Η κυβέρνηση καλείται να προχωρήσει στην άμεση αλλαγή και προσαρμογή της ενεργειακής πολιτικής που ακολουθεί στη νέα διεθνή πραγματικότητα.

Τα παιχνίδια στην διεθνή «σκακιέρα» είναι πολλά και κανείς πλέον δεν έχει την παραμικρή αμφιβολία ότι η στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη έχει σχέση με τον έλεγχο του «μαύρου χρυσού», έχει να κάνει με την απόκτηση ενεργειακής δύναμης και επιρροής των μεγάλων δυνάμεων αλλά και του κεφαλαίου. Προσπαθούν να μας πείσουν τόσο η Γαλλία όσο και άλλες δυτικές δυνάμεις ότι η επίδειξη αποφασιστικότητας και ισχύος τους είναι καθαρά για ανθρωπιστικούς λογούς και όχι για να στείλουν το μήνυμα ότι είναι έτοιμες να διεκδικήσουν τον έλεγχο μιας περιοχής που καλύπτει μεγάλο μέρος των αναγκών της Δύσης σε πετρέλαιο.

Αν κάποιος κοιτάξει να γεγονότα συνολικά, δηλαδή ότι ο εμφύλιος στη Λιβύη συμπίπτει χρονικά με την αναταραχή στην Τυνησία και την Αίγυπτο, την εξέγερση στην Υεμένη και την ανάπτυξη ενός κινήματος διαμαρτυρίας σε χώρες όπως η Συρία και το Μαρόκο τότε μπορεί να καταλάβει ότι πίσω από όλα αυτά κρύβετε ένα καλοστημένο παιχνίδι με θύματα τον απλό λαό. Επίσης αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η διαμάχη συνδυάζετε μεταξύ σουνιτών και σιιτών που έχει ξεσπάσει στο Μπαχρέιν. Οι σιίτες, που αποτελούν την πλειοψηφία σε αυτήν τη μικρή χώρα, διεκδικούν τα δημοκρατικά τους δικαιώματα, ενώ η Σαουδική Αραβία, που ελέγχεται από σουνίτες και θεωρείται υπερδύναμη στην παραγωγή πετρελαίου, έστειλε στρατεύματα για να βοηθήσουν το μονάρχη του Μπαχρέιν να καταστείλει τη λαϊκή εξέγερση.

Επομένως μακροπρόθεσμα η παρέμβαση της Σουνιτικής μοναρχίας της Σαουδικής Αραβίας θα έχει ως αποτέλεσμα τον ανταγωνισμό με το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν, στο οποίο κυριαρχούν οι Σιίτες. Το αποτέλεσμα όλου αυτού του παιχνιδιού είναι τραγικό αφού δημιουργούνται έτσι οι προϋποθέσεις για μια μελλοντική αναμέτρηση σουνιτών και σιιτών στην περιοχή του Κόλπου, που η όποια φυσικά θα έχει μεγάλο αντίκτυπο στην διεθνή τιμή του πετρελαίου που θα εκτοξευτεί στα ύψη.

Εδώ και καιρό διανύουμε μια περίοδο οπού το πετρέλαιο και τα παράγωγα του έχουν εκτοξευτεί στα ύψη με αποτέλεσμα πολλές χώρες να αντιμετωπίζουν όλο και περισσότερα προβλήματα, ιδίως όταν είναι ενεργειακά εξαρτώμενες από τα πετρελαιοειδή όπως η Κύπρος. Όπως φαίνετε οι αναταραχές αυτές και οι διεθνείς εξελίξεις δεν πρόκειται να σταματήσουν αφού η αναταραχή στη βόρεια Αφρική και στην περιοχή του Κόλπου προβλέπεται να διαρκέσει, όποια και να είναι η εξέλιξη της στρατιωτικής επέμβασης στη Λιβύη ή της αντιπαράθεσης σιιτών και σουνιτών στο Μπαχρέιν.

Συνεπώς έχοντας όλα αυτά στο μυαλό η Κύπρος οφείλει να αναθεωρήσει την ενεργειακή της πολιτική και να κινηθεί προς την απεξάρτηση της από τα πετρελαιοειδή. Είναι πραγματικά λυπηρό να θέλουμε να απεξαρτηθούμε από τα πετρελαιοειδή αλλά να κτίζουμε ένα ενεργειακό μέλλον πάνω στο φυσικό αέριο και να εφυσιχάζομαστε με αυτό. Η Κύπρος χρειάζεται χάραξη και όραμα μιας νέας Ενεργειακής πολιτικής και μέτρων τα οποία θα την καταστήσουν σιγά σιγά ενεργειακά ανεξάρτητη.
Πολλοί είναι αυτοί που ισχυρίζονται πως έχουν γίνει αρκετά από πλευράς ανανεώσιμων πηγών όμως σε σχέση με το τι μπορούμε να κάνουμε είναι μηδαμινά. Η Κύπρος μπορεί πολύ εύκολα να μετατραπεί σε μια ζωντανή μονάδα παράγωγης ενέργειας σε μεγάλη κλίμακα αρκεί να υπάρξει ο κατάλληλος σχεδιασμός και προγραμματισμός! Αυτό μπορούμε να το επιτύχουμε με ανανεώσιμες πήγες ενέργειας όπως τα φωτοβολταίκα, τα αιολικά και γαιοθερμικά πάρκα.

Επίσης το σημαντικότερο κομμάτι της ενεργειακής πολιτικής της Κύπρου πρέπει να περιστρέφετε γύρω από τα μέσα μαζικής συγκοινωνίας. Η απουσία ενός καλά οργανωμένου δικτύου μεσών μαζικής μεταφοράς κοστίζει πολύ ακριβά στο Κύπριο φορολογούμενο και συνεπώς στην οικονομία! Οι μικρές αποστάσεις στο νησί είναι ένα πλεονέκτημα για να οργανωθεί ένα δίκτυο οπού θα εξυπηρετεί τις ανάγκες των πολιτών. Οποιεσδήποτε δικαιολογίες περί νοοτροπίας και ότι άλλο μας πουλάνε είναι απλά προφάσεις για να συνεχίσουν να εξυπηρετούν τα συμφέροντα στο νησί.

Είναι ξεκάθαρο ότι πρέπει να στραφούμε στην ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, αξιοποιώντας τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας μας. Πρόκειται για μία ακριβή επένδυση, τουλάχιστον στην πρώτη φάση της, η οποία, όμως, είναι στρατηγικής σημασίας για την Κυπριακή οικονομία και δικαιολογείται απόλυτα από το διεθνές ενεργειακό περιβάλλον που διαμορφώνεται. Πρέπει να περιορίσουμε την εξάρτησή μας από το εισαγόμενο πετρέλαιο, για να βελτιώσουμε, σε βάθος χρόνου, το εμπορικό μας ισοζύγιο και να γίνουν οι Κυπριακές επιχειρήσεις πιο ανταγωνιστικές σε διεθνές επίπεδο.

Πιττάκαρας Πάρης
Υποψήφιος Βουλευτής Λεμεσού (ΕΔΕΚ)
Πολιτικός Μηχανικός και Μηχανικός Περιβάλλοντος,
Υποψήφιος Διδάκτορας Πανεπιστήμιου Μάντσεστερ