Οι Ευρωπαίοι πολίτες, στο επερχόμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (24/25 Μαρτίου), αναμένουν από τους ηγέτες τους τη λήψη μέτρων που να οδηγούν στην ανταγωνιστικότητα και την ανάπτυξη και που ταυτόχρονα να επιτρέπουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση να λειτουργεί στη λογική της Ευρώπης των συγκλίσεων και της αλληλεγγύης. Δεδομένων όμως των μέχρι τώρα προτάσεων του γαλλογερμανικού άξονα που στο όνομα δήθεν της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής οικονομίας επιδιώκει την επιβολή ενός νεοφιλελεύθερου οικονομικού δογματισμού, με ορατό τον κίνδυνο για κοινωνικά πισωγυρίσματα, η μάχη αναμένεται να είναι σκληρή και η ευθύνη απέναντι στους πολίτες τεράστια.

Η αναγκαία και από όλους επιζητούμενη ανταγωνιστικότητα και ανάπτυξη στην Ευρώπη, δεν επιτυγχάνεται μόνο με μέτρα κατά των εργαζομένων, των νέων, των συνταξιούχων, και γενικά των μη προνομιούχων. Και δυστυχώς οι προτάσεις Μέρκελ-Σαρκοζί, τις οποίες σιγοντάρει ο κύριος Μπαρόσο, χαρακτηρίζονται από ένα ακατανόητο και επικίνδυνο νεοφιλελεύθερο δογματισμό, αφού στρέφονται αποκλειστικά και μόνον κατά των εργαζομένων και των κοινωνικών κατακτήσεων, χωρίς να δημιουργούν τις αναγκαίες συνθήκες ανάπτυξης.

Συγκεκριμένα επιδιώκεται η μείωση των μισθών, η αύξηση του ορίου σύνταξης, η συρρίκνωση του δημόσιου τομέα, η κατάργηση της αυτόματης τιμαριθμικής αναπροσαρμογής και η αντικατάσταση των συλλογικών συμβάσεων με συμβάσεις τοπικού χαρακτήρα. Επιπλέον ζητείται η μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων και η αύξηση του φόρου προστιθέμενης αξίας, παρόλο που η αύξηση του φόρου αυτού αποτελεί επιπλέον κίνηση σε βάρος των εργαζομένων και κρίνεται αντικειμενικά άδικη αφού επιβαρύνει με τον ίδιο τρόπο όλους τους πολίτες ανεξαρτήτως εισοδημάτων.

Αξιοσημείωτο είναι ότι στο σύνολο των προτάσεων αυτών δεν γίνεται κουβέντα για το ανεπίτρεπτα υψηλό επίπεδο του αριθμού των ανέργων, ιδιαίτερα των νέων. Δεν υπάρχει καμία αναφορά στην ανάγκη φορολόγησης του μεγάλου κεφαλαίου όπως και των υπερκερδών των τραπεζών, κάτι που θα απέφερε έσοδα στο δημόσιο χωρίς αυτή τη φορά να επιβαρυνθούν οι μη προνομιούχοι που δυστυχώς τελευταία έχουν γίνει ο εύκολος και μοναδικός στόχος.

Δεν γίνεται κουβέντα στις θέσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την υιοθέτηση ενός φόρου χρηματοπιστωτικών συναλλαγών και τη δημιουργία ενός μελλοντικού συστήματος ευρωομολόγων, που υπό τις σημερινές συνθήκες θα αποτελούσε σοβαρό εργαλείο στην προσπάθεια μείωσης του δημόσιου χρέους και παράλληλα θα αποκαθιστούσε μια καταφανή αδικία, αφού ο χρηματοπιστωτικός τομέας, που έχει μεγάλη ευθύνη για τη σημερινή κρίση δεν συνεισφέρει αρκετά στην προσπάθεια περιορισμού των ελλειμμάτων.

Ουσιαστικά, οι σημερινοί βασικοί εκπρόσωποι της νεοφιλελεύθερης οικονομικής φιλοσοφίας στην Ευρώπη που εντοπίζονται κύρια στις κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Γαλλίας, που σιγοντάρονται δυστυχώς από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και που υποβοηθούνται από τους οίκους ?αξιολόγησης? επιχειρούν, στο όνομα της δημοσιονομικής εξυγίανσης, της ανταγωνιστικότητας και της σταθερότητας της ευρωζώνης, να επιβάλουν μέτρα που καταργούν τις κοινωνικές κατακτήσεις, που διαλύουν το δημόσιο τομέα και που ουσιαστικά παραδίδουν τους εργαζόμενους στο έλεος των εργοδοτών.

Υπό το φως των πιο πάνω, το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα και η Ομάδα των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τάσσονται μεν υπέρ του σταθεροποιητικού μηχανισμού και του συμφώνου ανταγωνιστικότητας, όμως αντιτίθενται στα μέτρα που προτείνονται από το γαλλογερμανικό άξονα και την ευρωπαϊκή επιτροπή αφού αυτά είναι κοινωνικά άδικα και οικονομικά αμφιβόλου αξίας. Ούτε βοηθούν την ανάπτυξη ούτε και λύνουν το πρόβλημα της σταθερότητας στην ευρωζώνη. Για την αντιμετώπιση της όντως εκρηκτικής κατάστασης, χρειάζεται μια άλλη αντίληψη με διαφορετική πολιτικό-οικονομική φιλοσοφία.

Θα πρέπει οι ηγέτες της ΕΕ να προχωρήσουν σε επενδύσεις στην πράσινη αειφόρο ανάπτυξη, την καινοτομία, την έρευνα και την Παιδεία. Ώστε να καταπολεμηθεί η ανεργία, να αξιοποιηθούν οι νέοι επιστήμονες και να ξαναμπούμε σε αναπτυξιακή τροχιά με κοινωνική δυναμική, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα ανταγωνιστικότητα και κοινωνική συνοχή.

Αυτό είναι το μεγάλο ζητούμενο της Συνόδου κορυφής του Μαρτίου και προς αυτή την κατεύθυνση αναμένουν οι πολίτες από τους Ευρωπαίους ηγέτες να κινηθούν. Με αποφάσεις που να στηρίζουν και να οδηγούν στην Ευρώπη της ανάπτυξης, της κοινωνικής αλληλεγγύης και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

*Ο Δημήτρης Κωμοδρόμος είναι μέλος της Γραμματείας της Σοσιαλιστικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της ΕΔΕΚ.