Αφού κατάφεραν να εξαφανίσουν τα κόμματα του κέντρου μέσα από την μπλόφα του «Συνεταιρισμού για την Ειρήνη» τα δύο μεγάλα κόμματα, πέρασαν αυτή τη βδομάδα σε ένα άλλο θέμα που τους «διχάζει» και τους «νομιμοποιεί» ως τους κυρίαρχους παίκτες του πολιτικού παιχνιδιού. Διαφωνούν λέει για τον τρόπο, τον χρόνο και το μέγεθος της εμπλοκής των δύο μητέρων πατρίδων (και άλλων) στη διαδικασία διαπραγματεύσεων για την επίλυση (τάχα) του Κυπριακού. Οι μεν προτείνουν λέει να εμπλακούν (οι δύο μητέρες πατρίδες) στις απευθείας διαπραγματεύσεις. Διαφωνούν λέει με την «κυπριακή λύση». Δεν μπορεί να υπάρξει πρόοδος ? λένε ? εάν δεν κληθεί και η Τουρκία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Δηλαδή ο Έρογλου και η παρέα του τί διάολο κάνουν εκεί; Αντιπρόσωποι της Τουρκίας δεν είναι; Τί διαφορετικό θα προσθέσουν οι εκπρόσωποι των δύο μητέρων πατρίδων ? με τον αντιπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να κρατάει φανάρι ? στις ήδη τελματωμένες διαπραγματεύσεις; Μήπως θα βοηθήσουν οι εκπρόσωποι Τουρκίας και Ελλάδας, τον Χριστόφια να αποσύρει της ευέλικτες προτάσεις του για εκ περιτροπής προεδρία με σταθμισμένη ψήφο; Μήπως θα αποσύρει η Τουρκία τους εποίκους και το στρατό της; Μήπως ο Έρογλου στην παρουσία του Τούρκου αντιπρόσωπου, θα πάρει φόρα και με θάρρος θα... αποσύρει τις συνομοσπονδιακές του προτάσεις; Όχι, μας λένε. Θα βάλουμε την Τουρκία ενώπιον των ευθυνών της. Θα έχουμε έτσι την ευκαιρία να συζητούμε απευθείας με τους κατακτητές και τον εισβολέα αντί με τον Τουρκοκύπριο εκπρόσωπο του. Δεν τους τρομάζει που η ιστορία της εμπλοκής Τουρκίας και Ελλάδας στο Κυπριακό είναι μια ιστορία καταστροφής για τον Κυπριακό Ελληνισμό. Ξεχνούν ότι κάθε φορά που καθόταν ο σουλτάνος της Άγκυρας στο ίδιο τραπέζι με τους Ελληνοκύπριους και τους Έλληνες, το τραπέζι έγερνε καταθλιπτικά στην πλευρά των Τούρκων. Κορδόνι τα ιστορικά προηγούμενα. Τα ξεχνούν ή ακριβώς αυτό επιδιώκουν; Από την άλλη ? οι άλλοι- αντί να απορρίπτουν ασυζητητί τη διεθνή διάσκεψη μπήκαν στο λαβύρινθο των «προϋποθέσεων». Συζητούν με τον Ντάουνερ και τον Έρογλου πότε και πώς θα αποδεχθούμε την επιδιαιτησία των ξένων. Συζητούν πότε θα εμπλακούν οι μητέρες πατρίδες στο Κυπριακό, και μαζί με τη διεθνή κοινότητα (δηλαδή τον ΟΗΕ) θα μας επιβάλουν τη λύση που γουστάρουν. Ποντάρουν βέβαια σε δύο-τρεις «φιλικές» χώρες που μπορεί να μας προστατέψουν από τα χειρότερα. Όμως ξεχνούν κι αυτοί (όπως και οι άλλοι) ότι έχουν περάσει τα χρόνια του υπαρκτού σοσιαλισμού και της κραταιάς Σοβιετικής Ένωσης. Τότε που η πάλαι πότε υπερδύναμη είχε ? για τους δικούς της λόγους ? προτάξει την πρόταση για διεθνή διάσκεψη για να επιλυθεί η διεθνή πτυχή του Κυπριακού μόνο. Καθώς οι δύο μεγάλοι προσπαθούν να πολώσουν το Ελληνοκυπριακό εκλογικό σώμα και σ? αυτήν τη λεπτομέρεια (τη σημαντική βεβαίως), οι Τουρκοκύπριοι «αδελφοί» μας, διαδηλώνουν με πανό και συνθήματα που καλούν Ελλάδα, Τουρκία, Βρετανία, ΗΠΑ κλπ να μας παρατήσουν ήσυχους για να βρούμε επιτέλους μια «Κυπριακή λύση στο Κυπριακό». Και ύστερα λέμε ότι συμπαραστεκόμαστε στις μαζικές διαδηλώσεις των Τουρκοκύπριων και στηρίζουμε τον αγώνα τους. Πού φαίνεται πως δεν είναι και δικός μας.

Γιώργος Περδίκης Βουλευτής Κινήματος Οικολόγων Περιβαλλοντιστών